Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
باز مخمورم، کجا شد ساقی؟ آن ساغر کجاست؟تشنگان عشق را آن آب چون آذر کجاست؟
Qəzəl 86ای نسیم صبح دم، یارم کجاست؟غم ز حد بگذشت، غمخوارم کجاست؟
Qəzəl 88نهان از نهان کیست؟ دلدار ماستبرون از جهان چیست؟ بازار ماست
Qəzəl 89روزهداران را هلال عید ابروی شماستشب نشینان را چراغ از پرتو روی شماست
Qəzəl 93آن فروغ لاله یا برگ سمن، یا روی تست؟آن بهشت عدن، یا باغ ارم، یا کوی تست؟
Qəzəl 98ترک گندم گون من هر دم به جنگی دیگرستروی او را هر زمان حسنی و رنگی دیگرست
Qəzəl 108این باغ سراسر همه پر باد وزانستجنبیدن این شاخ درخشان همه زانست
Qəzəl 113آنکه رخ عاشقان خاک کف پای اوستبا رخ او جان ما، در دل ما جای اوست
Qəzəl 115دل بسته شد به دام دو زلف چو دال دوستبر بوی دانها که بدیدم ز خال دوست
Qəzəl 124ز ما بودی، جدا بودن روا نیستیکی گفتی، دویی کردن سزا نیست
Qəzəl 126ای مدعی، دلت گر ازین باده مست نیستدر عیب ما مرو، که ترا حق به دست نیست
Qəzəl 130گر سری در سر کار تو شود چندان نیستبا تو سختی به سری کار خردمندان نیست
Qəzəl 131عاشقان صورت او را ز جان اندیشه نیستبیدلانش را ز آشوب جهان اندیشه نیست
Qəzəl 132با من از شادی وصل تو اثرِ چیزی نیستدل ریش است و تن زار و دگر چیزی نیست
Qəzəl 142دیگر آن حلقه و آن دانهٔ در در گوشتکه ببیند، که نبخشد دل و دین و هوشت؟
Qəzəl 150چندان نظر تمام، که دل نقش او گرفتاز وی نظر بدوز چو دل را فرو گرفت
Qəzəl 156شبی به ترک سر خویشتن بخواهم گفتحکایت تو به مرد و به زن بخواهم گفت
Qəzəl 169روزم خجسته بود، که دیدم ز بامدادآن ماه سرو قامت بر من سلام داد
Qəzəl 181وجود حقیقت نشانی نداردرموز طریقت بیانی ندارد
Qəzəl 206بی تو دل من دمی قرار نگیردپند نصیحت کنان به کار نگیرد
Qəzəl 210رخش، روابود، ار اسب دلبری تازدکه گوی سیم به چوگان مشک میبازد
Qəzəl 212دیگر مرا به ضربت شمشیر غم بزدفریاد ازین سوار، که صید حرم بزد!
Qəzəl 219هر سحرم ز هجر تو ناله بر آسمان رسدگر تو جفا چنین کنی، از تو دلم به جان رسد
Qəzəl 225پرسش خستهای روا باشدکه درین درد بیدوا باشد
Qəzəl 236اگر گوش بر دشمنانت نباشدلب من دمی بیدهانت نباشد
Qəzəl 247او همانا نابهٔ شبهای من نشنیده باشدورنه هم بر گریهای زار من بخشیده باشد
Qəzəl 250ز بلبل بوستان پر ناله و فریاد خواهد شدکه صحرا سبز و گلها سرخ و دلها شاد خواهد شد
Qəzəl 255دل اسیر حلقهٔ آن زلف چون زنحیر شدتن ز استیلای هجر آن پریرخ پیر شد
Qəzəl 259چه عشقست این که در دل شد؟کزو پایم درین گل شد
Qəzəl 263هیچ روز آن رخ به فرمانم نشددرد دل برداد و درمانم نشد