Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
روزی کنی به سنگ فراقم جدا ز خودروزی چنان شوی که ندانم ترا ز خود
Qəzəl 346در هر ولایتی ز شرف نام ما رودگر دوست بر متابعت کام ما رود
Qəzəl 358گفتی: ز عشق بازی کاری نمیگشایدتدبیر ما چه باشد؟ کار آن چنان که باید
Qəzəl 364مرا گر ز وصل تو رنگی برآیدرها کن، که نامم به ننگی برآید
Qəzəl 365هر که مشغول تو گشت از دگران باز آیدوانکه در پای تو افتاد سرافراز آید
Qəzəl 366هر کرا چون تو پریزاده ز در باز آیدبه سرش سایهٔ اقبال و ظفر باز آید
Qəzəl 367دل سرمست من آن نیست که با هوش آیدمگر آن لحظه کش آواز تو در گوش آید
Qəzəl 376دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسیددودم به دل برآمد و آتش به جان رسید
Qəzəl 381بگشای ز رخ نقاب دیدارتا نگذرد از درت خریدار
Qəzəl 388یک شبم دادی به عمری پیش خود بار، ای پسربعد از آن یادم نکردی، یاد میدار، ای پسر
Qəzəl 414هر چه گویم من، ای دبیر، امروزنه به هوشم، ز من مگیر امروز
Qəzəl 415کام دلم نشد ز دهانت روا هنوزو آن درد را که بود نکردم دوا هنوز
Qəzəl 450زاهدان را گذاشتیم به جنگما و جام شراب و نغمهٔ چنگ
Qəzəl 459سودای عشق خوبان از سربدر کن، ای دلدر کوی نیک نامی لختی گذر کن، ای دل
Qəzəl 467توبه کردم ز توبه کردن خامببر این جامه و بیار آن جام
Qəzəl 475تا دل اندر پیچ آن زلف به تاب انداختمجان خود در آتش و تن در عذاب انداختم
Qəzəl 516گر او پیدا شود بر من به شیدایی کشد کارمو گر من زو شوم پنهان به پیدایی کشد زارم
Qəzəl 518من همان داغ محبت که تو دیدی دارمهم چنان در هوست زرد وز عشقت زارم
Qəzəl 524صد بار ز مهرت ار بمیرمیک ذره دل از تو بر نگیرم
Qəzəl 546آن دوست که میبینم، آن دوست که میدانمتا آنکه رخش دیدم، او من شد و من آنم
Qəzəl 547درهجر تو درمان دل خسته ندانمزان پیش که روزی به غمت میگذرانم
Qəzəl 549نبودم مرد این میدان و آورد او به میدانمچو گویم کرد سرگردان و میبازد به چوگانم
Qəzəl 564تیر تدبیر تو در کیش ندارم، چه کنم؟سپر جور تو با خویش ندارم، چه کنم؟
Qəzəl 579چون ساعدت مساعد آنست رشتهایمدر خون خود، که عاشق آن دست گشتهایم
Qəzəl 589حال این پیکر از آن بتگر دانا پرسیمیا خود از پیش حکیمان توانا پرسیم
Qəzəl 625ای خواجه، چه آوردی زین خانه بدر بودن؟سودیت نمیباید چندین به سفر بودن
Qəzəl 628باغ جهان روی تست، رای گلستان مکنطیرهٔ سنبل مخواه، طره پریشان مکن
Qəzəl 629ای میر ترکان عجم، ترک وفاداری مکنجان عزیز من تویی، برجان من خواری مکن
Qəzəl 632سر دل گویی، ز جان اندیشه کندر دلش دار، از زبان اندیشه کن
Qəzəl 644ای ز سودای تو در هر گوشهای آواره منچارهٔکارم نه نیکو میکنی، بیچاره من!