Qəzəl 377

ای مردم کور، این چه بهارست ببینیدگلبن نه و گلهاش ببارست ببینید

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 417

در وفا داری نکردی آنچه می‌گفتی تو نیزتا به نوک ناوک هجران دلم سفتی تو نیز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 418

در ضمیر ما نمیگنجد بغیر از دوست کسهر دو عالم را به دشمن ده، که ما را دوست بس

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 423

عشرت بهار کن، که شود روزگار خوشمی‌در بهار خور، که بود بی غبار و غش

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 444

گر بنگری در آینه روزی صفای خویشای بس که بی‌خبر بدوی در قفای خویش

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 481

دلبرا، قیمت وصل تو کنون دانستمکه فراوان طلبت کردم و نتوانستم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 483

پیشتر از عاشقی عافیتی داشتمبر تو چو عاشق شدم آن همه بگذاشتم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 491

دگر رخت ازین خانه بر در نهادمدگر خاک آن کوچه بر سر نهادم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 582

باز قلندر شدیم، خانه بر انداختیمعشق نوایی بزد، خرقه در انداختیم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 591

کجاست منزل آن کوچ کرده؟ تا برویمچو بادش از پی و چون برقش از قفا برویم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 610

کأس می در دست و کوس عشق بر بامستمانچون بود انکار با می خواره و با مستمان؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 630

نفسم گرفت ازین غم، نفسی هوای من کنگره‌ام فتاد بر دم،به دمی دوای من کن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 649

شبت می‌بینم اندر خواب و می‌گویم: وصالست اینبه بیداری تو خود هرگز نمی‌پرسی: چه حالست این؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 669

ترا گزید دل من،مرا گزید غم توبه حال من نظری کن، که مردم از ستم تو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 687

گر دهد یارت امان ایمن مشوور ببخشاید، به جان ایمن مشو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 703

ساقیا، خیز و یک دو جام بدهمی گلرنگ لاله فام بده

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 741

بر گل از عنبر کمندی بسته‌ایگرد ماه از مشک بندی بسته‌ای

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 744

باز به رسم سرکشان راه جفا گرفته‌ایتیغ ستم کشیده‌ای، ترک وفا گرفته‌ای

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 765

میی کو ترا میرهاند ز مستیحلالت از آن می خرابی و مستی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 789

ساقی، بده شرابم، کندر چنین بهارینتوان شراب خوردن بی‌مطربی و یاری

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 814

با چنان شیوه و شیرینی و دلبندی و شنگینتوان دل به تو دادن، که به جوری و به جنگی

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 833

سر بگذرانم از سر گردون به گردنیگر بگذرد به خاطر او یاد چون منی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 858

به روی خود نظر کن، تا بلای عقل و دین بینیگره بر مشکها زن، تا کساد مشک چین بینی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 866

عاشقم، از عشق من گر به گمانی بگویچاره ندانم که چیست؟ آنچه تو دانی بگوی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 871

ای آنکه ز هجر تو ندیدیم رهاییباز آی، که دل خسته شد از بار جدایی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəsidə 2

آن نفس را، که ناطقه گویند، بازیابتا روشنت شود سخن گنج در خراب

Əvhədi Marağalı3 dəq
Qəsidə 6

مباش بندهٔ آن کز غم تو آزادستغمش مخور، که به غم خوردن تو دلشادست

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəsidə 35

کردم اندیشه تاکنون باریبرنیامد ز دست من کاری

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəsidə 42

چرا پنهان شدی از من؟ تو با چندین هویداییکجا پنهان توانی شد؟ که همچون روز پیدایی

Əvhədi Marağalı4 dəq
Rübai 5

شمع از سر خود گذشت و آزاد بسوختبر آتش غم خنده‌زنان شاد بسوخت

Əvhədi Marağalı1 dəq