Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای مردم کور، این چه بهارست ببینیدگلبن نه و گلهاش ببارست ببینید
Qəzəl 417در وفا داری نکردی آنچه میگفتی تو نیزتا به نوک ناوک هجران دلم سفتی تو نیز
Qəzəl 418در ضمیر ما نمیگنجد بغیر از دوست کسهر دو عالم را به دشمن ده، که ما را دوست بس
Qəzəl 423عشرت بهار کن، که شود روزگار خوشمیدر بهار خور، که بود بی غبار و غش
Qəzəl 444گر بنگری در آینه روزی صفای خویشای بس که بیخبر بدوی در قفای خویش
Qəzəl 481دلبرا، قیمت وصل تو کنون دانستمکه فراوان طلبت کردم و نتوانستم
Qəzəl 483پیشتر از عاشقی عافیتی داشتمبر تو چو عاشق شدم آن همه بگذاشتم
Qəzəl 491دگر رخت ازین خانه بر در نهادمدگر خاک آن کوچه بر سر نهادم
Qəzəl 582باز قلندر شدیم، خانه بر انداختیمعشق نوایی بزد، خرقه در انداختیم
Qəzəl 591کجاست منزل آن کوچ کرده؟ تا برویمچو بادش از پی و چون برقش از قفا برویم
Qəzəl 610کأس می در دست و کوس عشق بر بامستمانچون بود انکار با می خواره و با مستمان؟
Qəzəl 630نفسم گرفت ازین غم، نفسی هوای من کنگرهام فتاد بر دم،به دمی دوای من کن
Qəzəl 649شبت میبینم اندر خواب و میگویم: وصالست اینبه بیداری تو خود هرگز نمیپرسی: چه حالست این؟
Qəzəl 669ترا گزید دل من،مرا گزید غم توبه حال من نظری کن، که مردم از ستم تو
Qəzəl 687گر دهد یارت امان ایمن مشوور ببخشاید، به جان ایمن مشو
Qəzəl 703ساقیا، خیز و یک دو جام بدهمی گلرنگ لاله فام بده
Qəzəl 741بر گل از عنبر کمندی بستهایگرد ماه از مشک بندی بستهای
Qəzəl 744باز به رسم سرکشان راه جفا گرفتهایتیغ ستم کشیدهای، ترک وفا گرفتهای
Qəzəl 765میی کو ترا میرهاند ز مستیحلالت از آن می خرابی و مستی
Qəzəl 789ساقی، بده شرابم، کندر چنین بهارینتوان شراب خوردن بیمطربی و یاری
Qəzəl 814با چنان شیوه و شیرینی و دلبندی و شنگینتوان دل به تو دادن، که به جوری و به جنگی
Qəzəl 833سر بگذرانم از سر گردون به گردنیگر بگذرد به خاطر او یاد چون منی
Qəzəl 858به روی خود نظر کن، تا بلای عقل و دین بینیگره بر مشکها زن، تا کساد مشک چین بینی
Qəzəl 866عاشقم، از عشق من گر به گمانی بگویچاره ندانم که چیست؟ آنچه تو دانی بگوی
Qəzəl 871ای آنکه ز هجر تو ندیدیم رهاییباز آی، که دل خسته شد از بار جدایی
Qəsidə 2آن نفس را، که ناطقه گویند، بازیابتا روشنت شود سخن گنج در خراب
Qəsidə 6مباش بندهٔ آن کز غم تو آزادستغمش مخور، که به غم خوردن تو دلشادست
Qəsidə 35کردم اندیشه تاکنون باریبرنیامد ز دست من کاری
Qəsidə 42چرا پنهان شدی از من؟ تو با چندین هویداییکجا پنهان توانی شد؟ که همچون روز پیدایی
Rübai 5شمع از سر خود گذشت و آزاد بسوختبر آتش غم خندهزنان شاد بسوخت