Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
رخ خوب خویشتن را ز چه پوشی از نظرها؟که به حسرت تو رفتم بدو دیده خاک درها
Məntiqül-üşşaq, fəsil 47طبیبی با یکی از دردمندانبگفت آن شب که بودش درد دندان
Qəzəl 47باد سهند بین که : برین مرغزارهاچون میکند ز نرگس و لاله نگارها؟
Məntiqül-üşşaq, fəsil 52به دست قاصدی داد این حکایتحدیثی پر شکیب و پر شکایت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 60چه خوش باشد! سخن در پرده گفتنبیندیشیدن و پرورده گفتن
Cami-Cəm, fəsil 61بود در روم پیش ازین سر و کارصاحبی نان ده و فتوت یار
Qəzəl 70چون گشت با تو ما را پیوند دل زیادتگر هجر ما، گزینی، دوری ز حسن عادت
Qəzəl 87نوبهارست و چمن خرم و گلزار اینجاستاِرَمِ دیده و آرام دلِ زار اینجاست
Qəzəl 99دل به صحرا میرود، در خانه نتوانم نشستبوی گل برخاست، در کاشانه نتوانم نشست
Qəzəl 104دل مست و دیده مست و تن بیقرار مستجانی زبون چه چاره کند با سه چار مست؟
Qəzəl 110گر به دست آوریم دامن دوستهمه او را شویم و خود همه اوست
Qəzəl 138مگر پیر سجاده حالی نداشت؟کزین خلق و کثرت ملالی نداشت؟
Qəzəl 165ای طیرهٔ شب طرهٔ خورشید پناهتآرایش عالم رخ رنگین چو ماهت
Qəzəl 166بد میکنند مردم زان بیوفا حکایتوانگه رسیده ما را دل دوستی به غایت
Qəzəl 184روی خود بنمود و هوش از ما ببردطاقت و هوش از تن شیدا ببرد
Qəzəl 190به دشمنان نتوان رفت و این شکایت کردکه دوست بر دل ما جور تا چه غایت کرد
Qəzəl 197جز لبم شرح میان او نکردجز دلم وصف دهان او نکرد
Qəzəl 207صفات قلندر نشان برنگیردصفات تجرد بیان برنگیرد
Qəzəl 224تا رسم جگرخواری پیش تو روا باشدعشق تو مرا مشکل کاری به نوا باشد
Qəzəl 229بهار و بوستان ما سر کوی تو بس باشدچراغ مجلس ما پرتو روی تو بس باشد
Qəzəl 251موسم گل دو سه روزست ،به سر خواهد شدمی درآید، که گل زرد به در خواهد شد
Qəzəl 252حسن بدکان نشست، عشق پدیدار شدحسن فروشنده گشت، عشق خریدار شد
Qəzəl 256کمان مهر ترا چرخ چنبری نکشدفروغ روی ترا جرم مشتری نکشد
Qəzəl 271زین بیش نباید خفت، ای یار که دزد آمدرخت خود ازین منزل بردار، که دزد آمد
Qəzəl 277صبا، رمزی بگو از من به دلداری که خود داندو گر گوید: کدامست این؟ بگو: یاری که خود داند
Qəzəl 301دل به کسی سپردهام کو همه قصد جان کندکام کسی روا نکرد، اشک بسی روان کند
Qəzəl 311نی بین که چون به درد فغانی همی کند؟هر دم ز عشق ناله بسانی همی کند
Qəzəl 327نازنینا، حسن و خوبی با وفا بهتر بودگر وفا ورزی بهر حالی ترا بهتر بود
Qəzəl 331میان ما و تو دوری به اختیار نبودمرا زمان فراق تو در شمار نبود
Qəzəl 342عشق همان به که به زاری بودعزت عشق از در خواری بود