Qəzəl 46

رخ خوب خویشتن را ز چه پوشی از نظرها؟که به حسرت تو رفتم بدو دیده خاک درها

Əvhədi Marağalı1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 47

طبیبی با یکی از دردمندانبگفت آن شب که بودش درد دندان

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Qəzəl 47

باد سهند بین که : برین مرغزارهاچون می‌کند ز نرگس و لاله نگارها؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 52

به دست قاصدی داد این حکایتحدیثی پر شکیب و پر شکایت

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 60

چه خوش باشد! سخن در پرده گفتنبیندیشیدن و پرورده گفتن

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Cami-Cəm, fəsil 61

بود در روم پیش ازین سر و کارصاحبی نان ده و فتوت یار

Əvhədi MarağalıMəsnəvi2 dəq
Qəzəl 70

چون گشت با تو ما را پیوند دل زیادتگر هجر ما، گزینی، دوری ز حسن عادت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 87

نوبهارست و چمن خرم و گلزار اینجاستاِرَمِ دیده و آرام دلِ زار اینجاست

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 99

دل به صحرا می‌رود، در خانه نتوانم نشستبوی گل برخاست، در کاشانه نتوانم نشست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 104

دل مست و دیده مست و تن بی‌قرار مستجانی زبون چه چاره کند با سه چار مست؟

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 110

گر به دست آوریم دامن دوستهمه او را شویم و خود همه اوست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 138

مگر پیر سجاده حالی نداشت؟کزین خلق و کثرت ملالی نداشت؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 165

ای طیرهٔ شب طرهٔ خورشید پناهتآرایش عالم رخ رنگین چو ماهت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 166

بد میکنند مردم زان بی‌وفا حکایتوانگه رسیده ما را دل دوستی به غایت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 184

روی خود بنمود و هوش از ما ببردطاقت و هوش از تن شیدا ببرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 190

به دشمنان نتوان رفت و این شکایت کردکه دوست بر دل ما جور تا چه غایت کرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 197

جز لبم شرح میان او نکردجز دلم وصف دهان او نکرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 207

صفات قلندر نشان برنگیردصفات تجرد بیان برنگیرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 224

تا رسم جگرخواری پیش تو روا باشدعشق تو مرا مشکل کاری به نوا باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 229

بهار و بوستان ما سر کوی تو بس باشدچراغ مجلس ما پرتو روی تو بس باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 251

موسم گل دو سه روزست ،به سر خواهد شدمی درآید، که گل زرد به در خواهد شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 252

حسن بدکان نشست، عشق پدیدار شدحسن فروشنده گشت، عشق خریدار شد

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 256

کمان مهر ترا چرخ چنبری نکشدفروغ روی ترا جرم مشتری نکشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 271

زین بیش نباید خفت، ای یار که دزد آمدرخت خود ازین منزل بردار، که دزد آمد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 277

صبا، رمزی بگو از من به دلداری که خود داندو گر گوید: کدامست این؟ بگو: یاری که خود داند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 301

دل به کسی سپرده‌ام کو همه قصد جان کندکام کسی روا نکرد، اشک بسی روان کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 311

نی بین که چون به درد فغانی همی کند؟هر دم ز عشق ناله بسانی همی کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 327

نازنینا، حسن و خوبی با وفا بهتر بودگر وفا ورزی بهر حالی ترا بهتر بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 331

میان ما و تو دوری به اختیار نبودمرا زمان فراق تو در شمار نبود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 342

عشق همان به که به زاری بودعزت عشق از در خواری بود

Əvhədi Marağalı1 dəq