Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نسیم صبح، کرم باشد آن چنان که تو دانیگذر کنی ز بر من به نزد آنکه تو دانی
Qəzəl 846گر نخواهی که نظر با من درویش کنیاین توانی که به صد غصه دلم ریش کنی
Qəsidə 3گر آن جهان طلبی، کار این جهان دریاببه هرزه میگذرد عمر، وارهان، دریاب
Qəsidə 7چرخ گردان روشن از رای منستدور گردون کار فرمای منست
Qəsidə 10مستان خواب را خبری از وصال نیستدلمرده را سماع نباشد چو حال نیست
Qəsidə 20زنهار خوارگان را زنهار خوار دارپیوند و عهدشان همه نا استوار دار
Qəsidə 21میان کار فروبند و کار راه بسازکه کار سخت مخوفست و راه نیک دراز
Qəsidə 25مسلمانان، سلامت به، چو بتوانید، من گفتمدل بیچارگان از خود مرنجانید، من گفتم
Qəsidə 27سرم خزینهٔ خوفست و دل سفینهٔ بیمز کردهٔ خود و اندیشهٔ عذاب الیم
Qəsidə 41اگر حقایق معنی به گوش جان شنویحدیث بیلب و گفتار بیزبان شنوی
Rübai 2گر آدمیی دور شو از دمدمههاور گرگ نهای مگر و گرد رمهها
Rübai 15یارب، تو بدین قوت سهلی که مراستوین کوتهی مدت مهلی که مراست
Rübai 24ای بوده مرا ز جسم و جان هیچ به دستنابوده زبود این و آن هیچ به دست
Rübai 25زلفت، که چو حلقهٔ کمند افتادستاز وی دل عالمی به بند افتادست
Rübai 26حسنی که تو، ای نگار، داری بردستآن نقش چرا همی نگاری بردست؟
Rübai 44باد سحری چو غنچه را لب بشکافتنور رخ گل روی چو خورشید بتافت
Rübai 55بر نطع تو اسب شیرکاری گرددفرزین تو پیل کارزاری گردد
Rübai 57هر کس که ز کبر و عجب باری دارداز عالم معرفت کناری دارد
Rübai 63ما پرتو جوهر روانیم و خردنی نی، که به ذات محض جانیم و خرد
Rübai 71کی ماه به حسن چون تو والا باشد؟یا چون سخنت لل لالا باشد؟
Rübai 73تا کی دلم از تو در بلایی باشد؟جانم ز غم تو در عنایی باشد؟
Rübai 105کردند دگر نگاربندان از نازدر دست تو دستوانه از مشک طراز
Rübai 116ای بدر فلک گرفته از رای تو رنگلالای ترا ز بدر و از لل ننگ
Rübai 118من خاک درم، تو آفتابی، ای دلنشگفت که بر سرم بتابی، ای دل
Rübai 120کم کن ز غمش فغان و مستی، ای دلوین بار بیفگن که شکستی، ای دل
Rübai 124ای چشم تو کرده بر دلم مدغم غملعل تو جراحت دل و مرهم هم
Rübai 130گفتا که: به شیوه آبرویت ریزموز باد ستیزه رنگ و بویت ریزم
Rübai 134هر لحظه به آیین وفا رای کنمخواهم که سر اندر کف آن پای کنم
Rübai 137تا کی ز میان؟ کناره سویی گیریمبرخیز که راه جست و جویی گیریم
Rübai 140ای قاعدهٔ تو مشک در مو بستنپای دل ما به بند گیسو بستن