Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
کی دست رسد بدان بلندی که تراست؟یا فکر به آن چونی و چندی که تراست؟
Rübai 14جانا، سر زلف تو پراگنده چراست؟وان حقهٔ لعل خالی از خنده چراست؟
Rübai 89افسوس! که در عمر درازیم نبودخطی ز زمانهٔ مجازیم نبود
Rübai 91آن خود که بود که در تو واله نشود؟از رنج که پرسی تو؟ که او به نشود؟
Rübai 92جان از سر زلف دلپذیریت نرهدعقل ار خطر خط خطیرت نرهد
Rübai 112تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریشدل جای تو شد به غم چرا میداریش؟
Rübai 125بر گل چو نسیم سحری سود قدمپوشیده نقاب غنچه بربود بدم
Rübai 139روی تو ز حسن لافها زد به جهانلعل تو ز لطف طعنها زد در جان
Rübai 152ای گشتهٔ تن من چو خیالی بیتوهجر تو مرا کرده به حالی بیتو
Rübai 165آب ار چه به هر گوشه کند جنبش و رایبر صحن سرایت به سر آمد، نه به پای
Rübai 173گه وسمه بر ابروی سیاه اندازیگه زلف بر آن روی چو ماه اندازی
Rübai 175تا کی به غم، ای دل، خوی حسرت ریزی؟زو جان نبری گر ز غمش نگریزی
Cami-Cəm, fəsil 1“De ki, o, Allahdır” onun sözüdür,Alqışa, sənaya layiq özüdür.
Qəzəl 3گر تو طالب عشقی، غم دمادم است اینجاور نشانه میپرسی، رشته سر گم است اینجا
Qəzəl 11بر قتل چون منی چه گماری رقیب را؟ای در جهان غریب، مسوز این غریب را
Qəzəl 18اگر یک سو کنی زان رخ سر زلف چو سنبل راز روی لاله رنگ خود خجالتها دهی گل را
Qəzəl 21به خرابات گرو شد سر و دستار مراطلبم کن ز خرابات و به دست آر مرا
Qəzəl 24دود از دلم برآمد، دادی بده دلم رادر بر رخم چه بندی؟ بگشای مشکلم را
Qəzəl 31چون کژ کنی به شیوه به سر بر کلاه رازلف و رخ تو طیره کند مشک و ماه را
Qəzəl 34دراز شد سفر یار دور گشتهٔ مافغان ازین دلی بیاو نفور گشته ما
Qəzəl 36ای چراغ چشم توفان بار مابیش ازین غافل مباش از کار ما
Qəzəl 46رخ خوب خویشتن را ز چه پوشی از نظرها؟که به حسرت تو رفتم بدو دیده خاک درها
Qəzəl 47باد سهند بین که : برین مرغزارهاچون میکند ز نرگس و لاله نگارها؟
Məntiqül-üşşaq, fəsil 66چو گوش ماهرخ پر شد ز زاریبه جای آورد شرط دوستداری
Qəzəl 70چون گشت با تو ما را پیوند دل زیادتگر هجر ما، گزینی، دوری ز حسن عادت
Qəzəl 87نوبهارست و چمن خرم و گلزار اینجاستاِرَمِ دیده و آرام دلِ زار اینجاست
Qəzəl 99دل به صحرا میرود، در خانه نتوانم نشستبوی گل برخاست، در کاشانه نتوانم نشست
Qəzəl 100صورت او را ز معنی آشنایی با دلستورنه صورتها بسی دانم که از آب و گِلست
Qəzəl 104دل مست و دیده مست و تن بیقرار مستجانی زبون چه چاره کند با سه چار مست؟
Qəzəl 110گر به دست آوریم دامن دوستهمه او را شویم و خود همه اوست