Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
عشق روی تو نه در خورد دل خام منستکاول حسن تو و آخر ایام منست
Cami-Cəm, fəsil 113Qəbula yetsəydi bütün dualar,Bu dünya olardı hər an tarümar.
Cami-Cəm, fəsil 123Bu yandan eşq ağlı dost tutar özü,O yandan eşq özü ağıldır, düzü.
Qəzəl 128ای آنکه پیشهٔ تو به جز کبر و ناز نیستچون قامت تو سرو سهی سرفراز نیست
Cami-Cəm, fəsil 130Mən yoxsul, əliboş olsam da belə,Beləçə düşgünlük, zəiflik ilə
Qəzəl 158ای عید روزهداران ابروی چون هلالتوی شام صبح خیزان زلف سیاه و خالت
Qəzəl 222حدیث آرزومندی قلم دشوار بنویسدز بهر آنکه اندک باشد، از بسیار بنویسد
Qəzəl 223آنکه دلم برد و جور کرد و جدا شدصید ندیدم ز بند او، که رها شد
Qəzəl 257یار ز پیمان ما گر چه سری میکشدبار غمش را دلم بیجگری میکشد
Qəzəl 258دی رفتم اندر کوی او سرمست، ناگه جنگ شدامروز زانم تنگدل کان جای بر وی تنگ شد
Qəzəl 287اول فطرت که نقش صورت چین بستهاندمهر رویت در میان جان شیرین بستهاند
Qəzəl 333این چنین نقشی اگر در چین بودقبلهٔ خوبان آن ملک این بود
Qəzəl 385تن به تو دادم، دل و جانش مبردل برت آمد، ز جهانش مبر
Qəzəl 482چو بر سفینهٔ دل نقش صورت تو نبشتمحکایت دگران سر به سر زیاد بهشتم
Qəzəl 485شب دوشینه در سودای او خفتماز آن امروز با تیمار و غم جفتم
Qəzəl 517منازل سفرت پیش دیده میآرماگر چه هیچ به منزل نمیرسد بارم
Qəzəl 550پر از دل مپرس، ای پری، من چه دانم؟ز مردم تو دل میبری، من چه دانم؟
Qəzəl 559جای آن دارد که: من بر دیدها جایت کنمرایگان باشی اگر، جان در کف پایت کنم
Qəzəl 648ای مکان تو از مکان بیرونسر امرت ز کن فکان بیرون
Qəzəl 662تا فاش گشت ذکر دهان چو قند تورغبت نمیکند به شکر دردمند تو
Qəzəl 684آن چشم مست بین، که دلم گشت زار ازوای دوستان، بسوخت مرا، زینهار ازو!
Qəzəl 826شاد گردم که هر به ایامیقامتت را ببینم از بامی
Qəzəl 827گر برافرازی به چرخم ور بیندازی ز بامیماجرای پادشاهان کس نگوید با غلامی
Qəzəl 874دلم زخم بلا دارد ز چشم تیر بالاییکه دارد چون کمر بستی و همچون زلف لالایی
Qəsidə 29دلخسته همی باشم، زین ملک به هم رفتهخَلقی همه سرگردان، دلمرده و دَمرفته
Qəsidə 33بر کوفه و خاک علی، ای باد صبح ار بگذریآنجا به حق دوستی کز دوستان یادآوری
Tərkibbənd 2هر شبی تا به سحر زار بگریم ز غمتاندکی خسبم و بسیار بگریم ز غمت
Rübai 22اوحد، دیدی که هرچه دیدی هیچست؟وین هم که بگفتی و شنیدی هیچست؟
Rübai 111زلفی، که به ناز و درد سر داشتهایشبر دوش کشیدهای و برداشتهایش
Rübai 117کرد از دل صافی برت این آب درنگتا دست تو بوسد چو بدو یازی چنگ