Qəzəl 441

دشمن بی‌حاصلم را شرم باد از کار خویشتا چرا این خسته‌دل را دور کرد از یار خویش؟

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 462

خیز، که درمی‌رسد موکب سلطان گلچارهٔ بزمی بساز، تا بنهی خوان گل

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 471

ماهرویا، عاشق آن صورت پاک توامبندهٔ قد خوش و رفتار چالاک توام

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 476

اگر به مجلس قاضی نموده‌اند که: مستممرا ازان چه تفاوت؟ که رند بودم و هستم

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 480

من از دیوانگی خالی نخواهم بود تا هستمکه رویت میکند هشیار و بویت میکند مستم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 490

ای که رفتی و نرفتی نفسی از یادمخاک پای تو چو گشتم چه دهی بر بادم؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 492

معراج ما به روح و روان بود صبح دمدیدار ما به دیدهٔ جان بود صبح دم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 495

هر چند به کوی او دیرست که پی بردمبسیار بگردیدم تا راه بوی بردم

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 503

نه پیش ازین من بیگانه آشنای تو بودم؟چه جرم رفت؟ که مستوجب جفای تو بودم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 519

گمان مبر که ز مهر تو دست وادارمکه گر چه خاک زمینم کنی، هوا دارم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 528

نگشتی روز من تیره، ندانستی کسی رازماگر دردت رها کردی که من درمان خود سازم

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 541

ای چاه زنخدانت زندان دل ریشماز نوش دهان تو چندین چه زنی نیشم؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 543

من دل به ننگ دارم و از نام فارغمترک مراد کردم و از کام فارغم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 544

صبا، چو برگذری سوی غمگسار دلمخبر کنش که: زهی بیخبر ز کار دلم!

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 551

دل خود را به دیدار تو حاجت‌مند میدانمغم هجر تو بنیادم بخواهد کند، میدانم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 553

زلف مشکینت چو دامست، ای صنمعارضت ماه تمامست، ای صنم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 571

نه مانند تو زیبایی ببینمنه مثلت سرو بالایی ببینم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 572

زلف تو اگر به تاب می‌بینمدل ز آتش غم کباب می‌بینم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 583

بندهٔ عشقیم و سالهاست که هستیمورزش عشق تو کار ماست، که مستیم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 584

آن پرده برانداز، که ما نور پرستیممستور چرایی؟ چو نه مستورپرستیم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 585

امروز عید ماست، که قربان او شدیماکنون شویم شاه، که دربان او شدیم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 593

از عشق دوری چون کنم؟ کین عشق مستوری شکنبا شیر شد در حلق دل، با جان برون آید ز تن

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 594

باغ بسان مصر شد از رخ یوسف سمنگشت روان ز هر طرف آب چو نیل در چمن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 601

مرا مپرس که: چون شرمسارم از یاران؟ز دست این دم چون برف و اشک چون باران

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 604

ای کس ما، چون شدی باز مطیع کسان؟بی‌خبریم از لبت، هم خبری می‌رسان

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 609

تا برگذشت پیشم باز آن پری خراماننقش مرا فرو شست از لوح نیک نامان

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 611

قصهٔ یار سبک روح نگفتم به گرانانکه چنین حال نشاید که بگویند به آنان

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 633

خلاف دشمنان روزی نظر بر دوستان افگنحسودان را بخوابان چشم و بندی بر زبان افگن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 637

هر شب ز عشق روی تو این چشم لعبت باز مندر خون نشیند، تا کند چون روز روشن راز من

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 638

نه بی‌یادت برآید یک دم از مننه بی‌رویت جدا گردد غم از من

Əvhədi Marağalı1 dəq