Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دشمن بیحاصلم را شرم باد از کار خویشتا چرا این خستهدل را دور کرد از یار خویش؟
Qəzəl 462خیز، که درمیرسد موکب سلطان گلچارهٔ بزمی بساز، تا بنهی خوان گل
Qəzəl 471ماهرویا، عاشق آن صورت پاک توامبندهٔ قد خوش و رفتار چالاک توام
Qəzəl 476اگر به مجلس قاضی نمودهاند که: مستممرا ازان چه تفاوت؟ که رند بودم و هستم
Qəzəl 480من از دیوانگی خالی نخواهم بود تا هستمکه رویت میکند هشیار و بویت میکند مستم
Qəzəl 490ای که رفتی و نرفتی نفسی از یادمخاک پای تو چو گشتم چه دهی بر بادم؟
Qəzəl 492معراج ما به روح و روان بود صبح دمدیدار ما به دیدهٔ جان بود صبح دم
Qəzəl 495هر چند به کوی او دیرست که پی بردمبسیار بگردیدم تا راه بوی بردم
Qəzəl 503نه پیش ازین من بیگانه آشنای تو بودم؟چه جرم رفت؟ که مستوجب جفای تو بودم
Qəzəl 519گمان مبر که ز مهر تو دست وادارمکه گر چه خاک زمینم کنی، هوا دارم
Qəzəl 528نگشتی روز من تیره، ندانستی کسی رازماگر دردت رها کردی که من درمان خود سازم
Qəzəl 541ای چاه زنخدانت زندان دل ریشماز نوش دهان تو چندین چه زنی نیشم؟
Qəzəl 543من دل به ننگ دارم و از نام فارغمترک مراد کردم و از کام فارغم
Qəzəl 544صبا، چو برگذری سوی غمگسار دلمخبر کنش که: زهی بیخبر ز کار دلم!
Qəzəl 551دل خود را به دیدار تو حاجتمند میدانمغم هجر تو بنیادم بخواهد کند، میدانم
Qəzəl 553زلف مشکینت چو دامست، ای صنمعارضت ماه تمامست، ای صنم
Qəzəl 571نه مانند تو زیبایی ببینمنه مثلت سرو بالایی ببینم
Qəzəl 572زلف تو اگر به تاب میبینمدل ز آتش غم کباب میبینم
Qəzəl 583بندهٔ عشقیم و سالهاست که هستیمورزش عشق تو کار ماست، که مستیم
Qəzəl 584آن پرده برانداز، که ما نور پرستیممستور چرایی؟ چو نه مستورپرستیم
Qəzəl 585امروز عید ماست، که قربان او شدیماکنون شویم شاه، که دربان او شدیم
Qəzəl 593از عشق دوری چون کنم؟ کین عشق مستوری شکنبا شیر شد در حلق دل، با جان برون آید ز تن
Qəzəl 594باغ بسان مصر شد از رخ یوسف سمنگشت روان ز هر طرف آب چو نیل در چمن
Qəzəl 601مرا مپرس که: چون شرمسارم از یاران؟ز دست این دم چون برف و اشک چون باران
Qəzəl 604ای کس ما، چون شدی باز مطیع کسان؟بیخبریم از لبت، هم خبری میرسان
Qəzəl 609تا برگذشت پیشم باز آن پری خراماننقش مرا فرو شست از لوح نیک نامان
Qəzəl 611قصهٔ یار سبک روح نگفتم به گرانانکه چنین حال نشاید که بگویند به آنان
Qəzəl 633خلاف دشمنان روزی نظر بر دوستان افگنحسودان را بخوابان چشم و بندی بر زبان افگن
Qəzəl 637هر شب ز عشق روی تو این چشم لعبت باز مندر خون نشیند، تا کند چون روز روشن راز من
Qəzəl 638نه بییادت برآید یک دم از مننه بیرویت جدا گردد غم از من