Qəsidə 28

بار بسیارست و راه دور در پیش، ای جواناین زمان از محنت پیری بیندیش، ای جوان

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəsidə 30

ای صوفی سرد نارسیدهچون پیر شدی جهان ندیده؟

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəsidə 32

ای رنج ناکشیده، که میراث می‌خوریبنگر که: کیستی تو و مال که می‌بری؟

Əvhədi Marağalı3 dəq
Qəsidə 34

عمر گذشت، ای دل شکسته، چه داری؟چارهٔ کاری نمی‌کنی، به چه کاری؟

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəsidə 39

گر بدینصورت، که هستی، صرف خواهد شد جوانیراستی بر باد خواهی داد نقد زندگانی

Əvhədi Marağalı5 dəq
Tərcibənd 1

تا به کنون پرده‌نشین بود یارهیچ در آن پرده نمی‌داد بار

Əvhədi Marağalı11 dəq
Tərcibənd 2

در خرابات عاشقان کوییستوندر آن خانه یک پری‌روییست

Əvhədi Marağalı21 dəq
Tərkibbənd 1

هوس کعبه و آن منزل و آن جاست مراآرزوی حرم مکه و بطحاست مرا

Əvhədi Marağalı7 dəq
Rübai 8

این فرع که دیدی همه از اصلی خاستدر ذات خود آن اصل نه افزود و نه کاست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 11

با روی تو آفتاب صافی تیره استبا لعل لبت شراب صافی تیره است

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 17

خال تو به هر حال پسندیدهٔ ماستزلف تو چو حال دل غم دیدهٔ ماست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 33

ما را تو چنین ز دل بر آری نیکستوانگه بدو زلف خود سپاری نیکست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 46

با یار ز نیک و بد نمی‌باید گفتهر شب بیتی دو صد نمی‌باید گفت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 61

گل گفت: مهل، که باد بویم ببردچون خاک به هر برزن و کویم ببرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 62

گل شرم چمن به هیچ رویی نبرداز لاله خجالت سر مویی نبرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 65

زلف تو، که صد سینه ز دل خالی کردبر قامت همچون الفت دالی کرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 69

گل بار دگر لاف صفا خواهد زددر عهد رخت دم از وفا خواهد زد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 77

لعلت که پر از گوهر ناسفت آمدچون طاق دو ابروی تو بی‌جفت آمد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 83

از مشک سیه سه خال کت بر سمنندنزدیک به چشم تو و دور از دهنند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 88

شد در پی اوباش چو ننگیش نبوددر خوی و سرشت ساز و سنگیش نبود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 90

از دست تو راضیم به آزردن خوددر عشق تو قانعم به خون خوردن خود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 94

دستارچه را دست تو در می‌بایداز چشم من و لب تو تر می‌باید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 100

ماهی، که بسوخت زهره چنگش بر سربگریست فلک با دل تنگش بر سر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 101

دست به نگار تو مرا کشت دگرآه! ار نشود وصل توام پشت دگر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 102

آن زلف چو نافهٔ تتاری بنگرو آن خط چو سبزهٔ بهاری بنگر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 106

گر جور کنی نیاورم دل ز تو بازور ناز کنی به جان پذیرم ز تو ناز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 113

چشم ار چه به خون شد ز غم هجر تو غرقزین پس همه پیش تو به چشم آیم و فرق

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 115

اطراف چمن ز مشک بوییست به برگگلزار زمانه را نکوییست به برگ

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 123

امروز که گشت باغ رنگین از گلشد خاک چمن چو نافهٔ چین از گل

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 127

نی بی‌تو مرا قرار باشد یک دمنی سوی منت گذار باشد یک دم

Əvhədi Marağalı1 dəq