Qəzəl 253

گل ز روی او شرمسار شددل چو موی او بی‌قرار شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 254

خواهم شبی بر آن دهن تنگ میر شدکامشب مرا تعلق او در ضمیر شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 261

عشق را پا و سر پدید نشدزین بیابان خبر پدید نشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 266

نه آخر دل من خراب از تو شد؟نه آخر دو چشمم پرآب از تو شد؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 273

سرم در عهد ترسایی شبی مهمان عشق آمددلم با راهب دیرش جرس جنبان عشق آمد

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 276

هر که او عاشق آن روی بود صبر نداندعاشق خویشتنست آنکه ازو صبر تواند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 278

سر نگردانم ازو، گر به سرم گرداندبنهم گردن، اگر خاک درم گرداند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 284

خانه خالی شد و در کوی دل اغیار نماندهمه غم رفت و  به غیر از غم آن یار نماند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 289

دشمنان گویی دگر در کار ما کوشیده‌اندکان پری رخ را چنین از چشم ما پوشیده‌اند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 290

باز شادروان گل بر روی خار انداختندزلف سنبل بر بنا گوش بهار انداختند

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 294

کی مرا نزد تو همچون دگران بگذارند؟این قدر بس که ز دورم نگران بگذارند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 303

دلم از لعل تو یک بوسه تمنا نکندکه جفای تو مرا دیده چو دریا نکند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 304

در آن شمایل موزون چو دل نگاه کندهزار نامه به نقش هوس سیاه کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 306

نگار من به یکی لحظه صد بهانه کندوگر به جان طلبم بوسه‌ای رهانه کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 308

ترک ستم پرست من ترک جفا نمی‌کندعهد به سر نمی‌برد، وعده وفا نمی‌کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 313

جماعتی که مرا توبه کار می‌خوانندز عشق توبه بکردم، بگوی: تا دانند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 322

آنرا که چون تو لاله رخی در سرا بودمیلش به دیدن گل و سوسن چرا بود؟

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 329

دیگی که پار پختم چون ناتمام بودباز آمدم که پخته شود هر چه خام بود

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 334

روز هجران آن نگار این بودمنتهای وصال یار این بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 335

دوش بی‌روی تو باغ عیش را آبی نبودمرغ و ماهی خواب کردند و مرا خوابی نبود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 347

آن فروغ دیده و آن راحت دل می‌رودرخت بردارید، همراهان، که محمل می‌رود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 354

فتنه بود آن چشم و ابرو نیز یارش میشودشکرست آن لعل و دلها زان شکارش میشود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 355

کو دیده‌ای که بی‌تو به خون تر نمی‌شود؟یا رخ که از فراق تو چون زر نمی‌شود؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 357

بریدن حیفم آید بعد از آن عهدچنین رویی نشاید آن چنان عهد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 360

برین دل هر دم از هجر تو دیگرگونه خار آیدولی امید می‌دارم که روزی گل به بار آید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 370

دیریست که یار ما نمی‌آیدپیغام به کار ما نمی‌آید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 371

دلی که در سر زلف شما همی آیدبه پای خویش به دام بلا همی آید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 374

نالهٔ بلبل شوریده به جایی برسیدگل به باغ آمد و دردش به دوایی برسید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 382

ما بغیر از یار اول کس نمیگیریم یاراختیار اولین یارست و کردیم اختیار

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 390

من که خَمّارم، به مسجدها مده راهم دگرکاین زمان می‌‎خوردم و در حال می‌خواهم دگر

Əvhədi Marağalı1 dəq