Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گفتم که: مکش مرا به غم، گفت: به چشمزین بیش مکن جور و ستم، گفت: به چشم
Rübai 135پیمانه بده، که مرد پیمانه منمدر دام زمانه مرغ این دانه منم
Rübai 136تا کی ستم سپهر جافی بینم؟وین دور مخالف منافی بینم؟
Rübai 143ساقی، بده آن باده، زبانم بشکنوز باده خمار سر و جانم بشکن
Rübai 150دل کیست؟ که او طلب کند یاری تویا تن ندهد به محنت و خواری تو؟
Rübai 153یک روز دیار یار بگذارم و روزین منزل غصه رخت بردارم و رو
Rübai 154خالی،که لبت همی بباراید ازوخالیست سیه که مشک میزاید ازو
Rübai 159ای چرخ ز مهر زیر میغت بردهگیتی به ستم اجل، به تیغت برده
Rübai 163چون دوست نماند دل و جانیم همهچون تن برود روح و روانیم همه
Rübai 170اقبال سعادت به ازینت بودیگر لذت علم و درد دینت بودی
Rübai 181روزی به سرای وصل راهم ندهییک بوسه از آن روی چو ماهم ندهی
Rübai 182در صورت آدم ار فرشتست توییور آدمی از روح سرشتست تویی
Rübai 184گفتم که: لبت، گفت: شکر میگوییگفتم که: رخت، گفت: قمر میگویی
İsfahan ləhcəsində şeir 4سر ترسم که پابند هوای تو نبودل نشو کرت که خاک کف پای تو نبو
Məntiqül-üşşaq, fəsil 1به نام آنکه ما را نام بخشیدزبان را در فصاحت کام بخشید
Qəzəl 7چگونه دل نسپارم به صورت تو، نگارا؟که در جمال تو دیدم کمال صنع خدا را
Məntiqül-üşşaq, fəsil 8عنایتها توقع دارم از توکه هم آشفته و هم زارم از تو
Qəzəl 12چون ندیدم خبری زین دل رنجور ترادر سپردم به خدا، ای ز خدا دور، ترا
Məntiqül-üşşaq, fəsil 17چو بشنید این حدیث از هوش رفتهبیفتاد این سخن در گوش رفته
Qəzəl 20گر وصل آن نگار میسر شود مرااز عمر باک نیست، که در سر شود مرا
Məntiqül-üşşaq, fəsil 22نمییابم برت چندان مجالیکه در گوش تو گویم حسب حالی
Qəzəl 22چون نیست یار در غم او هیچ کس مراای دل، تو دست گیر و به فریاد رس مرا
Məntiqül-üşşaq, fəsil 24چو آن شیرین سخن این نامه بر خوانددر آن بیچارگی کردن فرو ماند
Məntiqül-üşşaq, fəsil 27دل آن ماه نیز این فکر میکردکزان عاشق به خواری ذکر میکرد
Qəzəl 28زخمی، که بر دل آید ، مرهم نباشد او راخامی که دل ندارد این غم نباشد او را
Qəzəl 29آن سیه چهره که خلقی نگرانند او راخوبرویان جهان بنده به جانند او را
Məntiqül-üşşaq, fəsil 30نخواهم با تو پیوستن به یاریتو خواهی گریه میکن، خواه زاری
Məntiqül-üşşaq, fəsil 33جوانی خار کن بر خار میخفتکسی گل بر سرش کرد، آن جوان گفت
Qəzəl 33دلم در دام عشق افتاد هیلافتاده هر چه بادا باد هیلا
Məntiqül-üşşaq, fəsil 34دل عاشق بدان فکرت چو برخاستزبان خامه را پاسخ بیاراست