Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
همانا، دیگری داری، نگاراکه دور از خویش میداری تو ما را
Məntiqül-üşşaq, fəsil 38بدان آتش رخ آوردند چون دودحقیقت نکتهای آتش اندود
Qəzəl 38تو مشغولی به حسن خود، چه غم داری ز کار ما؟که هجرانت چه میسازد همی با روزگار ما؟
Qəzəl 40از ما به فتنه سرمکش، ای ناگزیر ماکه آمیزشیست مهر ترا با ضمیر ما
Məntiqül-üşşaq, fəsil 41سمن بر تند شد از گفتن اوبجوشید از غضب خون در تن او
Qəzəl 42مرادم ار چه نخواهد روا شدن ز شمابه فال نیک ندارم جدا شدن ز شما
Qəzəl 44حلوای نباتست لبت، پسته دهانادر باغ گلی نیست به رخسار تو مانا
Qəzəl 48ای سفر کرده، دلم بیتو بفرسود،بیاغمت از خاک درت بیشترم سود، بیا
Qəzəl 55زان دوست که غمگینم، غمخوار کنش، یاربدشمن که نمیخواهد، همخوار کنش، یارب
Məntiqül-üşşaq, fəsil 56زهی! گرد جهان سر گشته از منچنین بی موجبی بر گشته از من
Qəzəl 56بت خورشید رخ من به گذارست امشبشب روان را رخ او مشعله دارست امشب
Məntiqül-üşşaq, fəsil 61به خر گفتند: کیمخت از چه بستی؟بگفت: از زخم سیخ و چوب دستی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 63دگر بوی بهار آوردهای، بادنسیم زلف یار آوردهای، باد
Qəzəl 63حسن خود عرضه کن، ای ماه پسندیده صفاتتا شود دیدهٔ ما روشن از آثار صفات
Qəzəl 64بگذاشتهام، تا چه کند نرگس مستت؟با یار پسندیده که پیمان نواستت
Qəzəl 65روزگار از رخ تو شمعی ساختآتشی در نهاد ما انداخت
Qəzəl 71ز پاسبانی همسایه گرد بام و درتبدان رسید که دزدیده میکنم نظرت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 72که یار بیوفا با مهر شد جفتچو بشنید این غزل با اوحدی گفت
Qəzəl 72گرچه صد بارم برانند از برتبر نمیدارم سر از خاک درت
Qəzəl 77ماهی، که لبش بجای جانستگر ناز کند،به جای آن است
Qəzəl 79آن زخم، که از تو بر دل ماستمشنو که: به مرهمی توان کاست
Qəzəl 81پیراهن ار ز یاسمن و گل کند رواستآن سرو لاله چهره، که در غنچهٔ قباست
Qəzəl 82کار ما امروز زان رخ با نواستشکر ایزد کان مخالف گشت راست
Qəzəl 83مدتی شد تا دل ما صورت آن سرو راستدوست میدارد، ولیکن زهرهٔ گفتن کراست؟
Qəzəl 85یارب، این مهمان چون ماه از کجاست؟وین سپاه کیست و آن شاه از کجاست؟
Qəzəl 90تا زندهایم، یاد لبش بر زبان ماستذکرش دوای درد دل ناتوان ماست
Qəzəl 96بنگرید این فتنه را کز نو پدیدار آمدهستخلق شهری از دل و جانش خریدار آمدهست
Qəzəl 97این نوبت آب دیده ز هنجار دیگرستکار دلم نه بر نهج کار دیگرست
Qəzəl 101هم ز وصف لبت زبان خجلستهم ز زلف تو مشک و بان خجلست
Qəzəl 103از جام عشق بین همه باغ و بهار مستدوران دهر عاشق و لیل و نهار مست