Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دی ره میخانه باز یافته بودمکار طرب را بساز یافته بودم
Qəzəl 519گمان مبر که ز مهر تو دست وادارمکه گر چه خاک زمینم کنی، هوا دارم
Qəzəl 522صنمی که مهر او را ز جهان گزیده دارمبه زرش کجا فروشم؟ که به جان خریده دارم
Qəzəl 525گر چه در پای هوی و هوست میمیرمدسترس نیست که روزی سر زلفت گیرم
Qəzəl 528نگشتی روز من تیره، ندانستی کسی رازماگر دردت رها کردی که من درمان خود سازم
Qəzəl 533گمان مبر که به جور از بر تو برخیزمبه اختیار ز خاک در تو برخیزم
Qəzəl 535مرا مجال نباشد که: یار او باشممگر همین که: به دل دوستار او باشم
Qəzəl 541ای چاه زنخدانت زندان دل ریشماز نوش دهان تو چندین چه زنی نیشم؟
Qəzəl 543من دل به ننگ دارم و از نام فارغمترک مراد کردم و از کام فارغم
Qəzəl 545وه! که امروز چه آشفته و بیخویشتنمدشمنم باد بدین شیوه که امروز منم
Qəzəl 552چو بدیدی که ز عشقت به چه شکل و به چه سانمنپسندم که فریبی به فسون و به فسانم
Qəzəl 556گر شبی چارهٔ این درد جدایی بکنماز شب طرهٔ او روز نمایی بکنم
Qəzəl 571نه مانند تو زیبایی ببینمنه مثلت سرو بالایی ببینم
Qəzəl 572زلف تو اگر به تاب میبینمدل ز آتش غم کباب میبینم
Qəzəl 577گر یار شوی با من، در عهد تو یار آیمور زانکه نگه داری، روزیت به کار آیم
Qəzəl 583بندهٔ عشقیم و سالهاست که هستیمورزش عشق تو کار ماست، که مستیم
Qəzəl 584آن پرده برانداز، که ما نور پرستیممستور چرایی؟ چو نه مستورپرستیم
Qəzəl 585امروز عید ماست، که قربان او شدیماکنون شویم شاه، که دربان او شدیم
Qəzəl 588ما در غم هجران تو، گر زانکه بمیریمبر وصل تو یکروز ببینی که: امیریم
Qəzəl 593از عشق دوری چون کنم؟ کین عشق مستوری شکنبا شیر شد در حلق دل، با جان برون آید ز تن
Qəzəl 594باغ بسان مصر شد از رخ یوسف سمنگشت روان ز هر طرف آب چو نیل در چمن
Qəzəl 601مرا مپرس که: چون شرمسارم از یاران؟ز دست این دم چون برف و اشک چون باران
Qəzəl 604ای کس ما، چون شدی باز مطیع کسان؟بیخبریم از لبت، هم خبری میرسان
Qəzəl 609تا برگذشت پیشم باز آن پری خراماننقش مرا فرو شست از لوح نیک نامان
Qəzəl 616امشب ز هجر یار بخواهم گریستنزارم ز عشق و زار بخواهم گریستن
Qəzəl 637هر شب ز عشق روی تو این چشم لعبت باز مندر خون نشیند، تا کند چون روز روشن راز من
Qəzəl 638نه بییادت برآید یک دم از مننه بیرویت جدا گردد غم از من
Qəzəl 640دشمن دون گر نگفتی حال منخود به گفتی چشم مالامال من
Qəzəl 651حلقهٔ زرین بر آن گوش گهربندش ببینخال مشکین بر لب شیرین چون قندش ببین
Qəzəl 653آن تیر غمزه را دل خلقی نشانه بینانگشت رنگ داده و انگشتوانه بین