Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دور مرو، دور مرو، یار ببین، یار ببیندر نگر از دیدهٔ جان در دل و دیدار ببین
Qəzəl 656در صدد هلاک من شیوهٔ چشم مست تومرد کشی و سرکشی عادت زلف پست تو
Qəzəl 659ای عید، بنمودی به من دی صورت ابروی اوامروز قربان میشوم، گر مینمایی روی او
Qəzəl 663گر چه امید ندارم که: شوم شاد از تونتوانم که زمانی نکنم یاد از تو
Qəzəl 674به چشم سر هدف سازم دل خود را به جان تواگر بر نام من تیری بیندازد کمان تو
Qəzəl 676گر چه زان ما گشتی، سر ما چه دانی تو؟ورچه مات میخوانیم، این دعا چه دانی تو؟
Qəzəl 685ای دل مکن، بهر ستمی این نفیر ازوچون جانت اوست، تن زن و دل برمگیر ازو
Qəzəl 686عمر که بیاو گذشت، ذوق ندیدیم ازودل بر شادی نخورد، تا ببریدیم ازو
Qəzəl 689ای ز چین و حلقهٔ زلف سیاهبسته شادروان خوبی گرد ماه
Qəzəl 698آن گل سوریست در کلاله نهفتهیا به عبیرست برگ لاله نهفته
Qəzəl 699ای از عرب و از عجمت مثل نزادهحسن تو عرب را و عجم را بتو داده
Qəzəl 701ببخشا، ای من مسکین به دل در دامت افتادهدلم را قرعهٔ عشق و هوس بر نامت افتاده
Qəzəl 702ای مرغزار جانها لعل تو آب دادهوی تب کشیده دل را زلف تو تاب داده
Qəzəl 709دلی میباید اندر عشق جان را وقف غم کردهمیان عالمی خود را به رسوایی علم کرده
Qəzəl 710خیز و کار رفتنت را ساز دههمرهان خویش را آواز ده
Qəzəl 712روزی ببینی زلف او در دست من پیچان شدهلطفش تنم را داده دل، لعلش دلم را جان شده
Qəzəl 718ای داده روی خوب تو از حسن داد دیدهایزد ز آفرین فراوانت آفریده
Qəzəl 720مینالم ازین کار به سامان نرسیدهوین درد جگر سوز به درمان نرسیده
Qəzəl 728پدید نیست اسیران عشق را خانهکجاست بند؟ که صحرا گرفت دیوانه
Qəzəl 730گرد مغان گرد و بادهای مغانهتا به کجا میرسد حدیث زمانه؟
Qəzəl 732ای در غم عشقت مرا اندیشهٔ بهبود نهکردم زیان در عشق تو صد گنج و دیگر سود نه
Qəzəl 735ببر، ای باد صبحدم، بده ای پیک نیکپیسخن عاشقان بدو، خبر بیدلان به وی
Qəzəl 737خانهٔ صبر مرا باز برانداختهایتا چه کردم که مرا از نظر انداختهای؟
Qəzəl 745من که باشم؟ در زیان افتادهایاز هوی اندر هوان افتادهای
Qəzəl 746باز به تنها چنین عزم کجا کردهای؟وعدهٔ وصل که بود اینکه وفا کردهای؟
Qəzəl 749در هر چه دیدهام تو پدیدار بودهایای کم نموده رخ، که چه بسیار بودهای
Qəzəl 751زان شکرینلب گر شبی کردم شکار بوسهایاز من چه رنجی؟ ای پسر، سهل است کار بوسهای
Qəzəl 756چه پیکری؟ که ز پاکی چو گوهر نابیزهی، سعادت آن خفته کش تو هم خوابی
Qəzəl 764کدامین نقشبند این نقش بستی؟همه یک دست و هر نقشی به دستی
Qəzəl 767بس ازین عمر سرسری که به تقلید زیستینظری کن به خویش تا ز کجایی و کیستی!