Rübai 145

هر دم لحد تنگ بگرید بر منوین خاک به صد رنگ بگرید بر من

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 146

ای مهر تو از جهان پذیرفتهٔ منمشتاق تو این دیدهٔ ناخفتهٔ من

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 148

ای شیخ، گران جان چو تنندی منشینزین آب روان بگیر پندی، منشین

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 155

گفتم: دلت ار با من شیداست بگوگفت: آنچه دلت ز وصل من خواست بگو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 157

ای راه خلل ز چار قسمت بستهداننده ز روح نقش جسمت بسته

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 158

ای تن، دل خود به روی چون ماهش دهجانی داری، به لعل دلخواهش ده

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 160

ای خط تو گرد لاله وشم آوردهسیب زنخت آب ز یشم آورده

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 161

دایم ز قدت گلها راست همهدل ماندگیی چند که برجاست همه

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 162

یک شهر بجست و جوی آن دوست همهبگذشته ز مغز و در پی پوست همه

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 168

در عشق تو از سر بنهادم هستیزین پس من و شوریدگی و سرمستی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 169

تا با خودی، ای خواجه، خدا چون گردی؟بیگانه سرشتی آشنا چون گردی؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 1

ماییم و سرکویی، پر فتنهٔ ناپیداآسوده درو والا، آهسته درو شیدا

Əvhədi Marağalı1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 10

چو بشنید این سخن، بر زاری اوبتندید از پریشان کاری او

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 11

کسی کو آزمود، آنگاه پیوستنباید بعد از آن خاییدنش دست

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 18

ضرورت خود یقینست این و آن راکه کس دشمن ندارد دوستان را

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 19

خبر دادند مجنون را که: لیلیندارد با تو پیوندی و میلی

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 20

دگر نوبت، چو باد نوبهاریبه عاشق برد بوی دوستداری

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 23

بگویم با تو سر سینهٔ خویشبپردازم غم دیرینهٔ خویش

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 26

گدایی گشت با شهزاده‌ای جفتبدان جرمش چو میکشتند، میگفت

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 29

مشو عاشق، که جانت را بسوزدغم عشق استخوانت را بسوزد

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 31

برید دوست چون آورد نامهدرید آن عاشق از اندوه جامه

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 32

از آن دلدار هر جایی چه خیزد؟که او هر ساعت از جایی گریزد

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Qəzəl 32

با که گویم سرگذشت این دل سرگشته را؟راز سر گردان عاشق پیشهٔ غم کشته را؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 39

چرا بر زورمندی تند گردی؟که گر تندی نماید کند گردی

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Qəzəl 39

چو آشفته دیدی که شد کار مانگشتی دگر گرد بازار ما

Əvhədi Marağalı1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 40

کسی فرهاد را گفتا: کزین سنگرها کن دست، گفتش با دل تنگ:

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Qəzəl 41

ای پرتوِ روح‌ُالقُدُس تابان ز رخسارِ شمانورِ مسیحا در خمِ زلفِ چو زُنّارِ شما

Əvhədi Marağalı1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 43

همان سنگین دل نامهربانمکه در شوخی به عالم داستانم

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 45

به زودی قاصدی این نامه چون بادبیاورد و بدان آشفته دل داد

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Qəzəl 45

ای نرگس تو فتنه و در فتنه خواب‌هازلف تو حلقه‌حلقه و در حلقه تاب‌ها

Əvhədi Marağalı1 dəq