Qəzəl 318

مردم شهرم به می‌خوردن ملامت می‌کنندساقیا، می ده، بهل، کایشان قیامت می‌کنند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 319

آنرا که جام صافی صهباش می‌دهندمی‌دان که: در حریم حرم جاش می‌دهند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 320

چون دو زلفش سر بر آن رخسار گلگون می‌نهندآه و اشک من سر اندر کوه و هامون می‌نهند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 336

من از آنِ که شَوَم کو نه ازان تو بُوَد؟یا چه گویم که نه در لوح و بیان تو بود؟

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 338

هر که با عارض زیبای تو خو کرده بودگر دمی با تو برآرد نه نکو کرده بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 340

خسروم با لب شیرین به شکار آمده بوداز پی کشتن فرهاد به غار آمده بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 341

روز وداع گریه نه در حد دیده بودتوفان اشک تا به گریبان رسیده بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 348

گفتم: که: بی‌وصال تو ما را به سر شودگر صبر صبر ماست عجب دارم ار شود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 350

رخت دل بدزدد نهان شوددلم بر تو زین بد گمان شود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 352

در عشق اگر زبان تو با دل یکی شودراه ترا هزار و دو منزل یکی شود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 369

سحر گه چون نسیم زلف آن دلدار می‌آیددرخت شوقم از برگش به برگ و بار می‌آید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 378

هر که از برگ و از نوا گویدمشنو کز زبان ما گوید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 379

به حسن عارض چون ماه و زیب چهرهٔ‌چون خورببردی از بر من دل، بخوردی از دل من بر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 391

دلبر من بر گذشت همچو بهاری دگربر رخش از هفت و نه، نقش و نگاری دگر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 392

نیک میخواهی که: از خود دورم اندازی دگرو آن دل سنگین ز مهر من بپردازی دگر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 396

دل من فتنه شد بر یار دیگرچه خواهی کردن، ای دل، بار دیگر؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 397

تو از دست که می‌خوردی؟ که خشم آلوده‌ای دیگرمگر با دشمنان ما قدح پیموده‌ای دیگر؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 398

ای ساربان، که رنج کشیدی ز راه دورآمد شتر به منزل لیلی، مکن عبور

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 400

باد بهار می‌دمد و من ز یار دوربا غم نشسته دایم و از غمگسار دور

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 402

گر چه دورم، نه صبورم ز تو، ای بدر منیردور بادا! که کند صبر ز یاد تو ضمیر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 406

من بدین خواری و این غربت از آن راه درازبه تمنای تو افتاده‌ام، ای شمع طراز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 408

آن سست عهد سخت کمان اوفتاد بازگفتم که: عاشقم، به گمان اوفتاد باز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 409

یار ار نمی‌کند به حدیث تو گوش بازعیبی نباشد، ای دل مسکین، بکوش باز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 410

ما در به روی خلق فرو بسته‌ایم بازدر شاهد خیال تو پیوسته‌ایم باز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 419

بیا، که صفهٔ ما بوریای میکده بسبه خورخانه نسیم هوای میکده بس

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 422

ای صبا، از من آشفته فلان را می‌پرسمی‌نشان جان و دل و آن دل و جان را می‌پرس

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 425

نسپردم از خرابی دل خود به چشم مستشور زانکه می‌سپردم در حال می‌شکستش

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 430

چو نام او همی گویی به نام خود قلم در کشورش دانسته‌ای، زنهار! خامش باش و دم درکش

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 431

دلا، دگر قدم از کوی دوست بازمکشکنون که قبله گرفتی سر از نماز مکش

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 432

که میبرد خبر عاشقان شیفته حالش؟ز سجده گاه عبادت به پیش صدر جلالش

Əvhədi Marağalı1 dəq