Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دوستی با دشمنان ما مکنسود ایشان و زیان ما مکن
Qəzəl 631جانا، به حق دوستی، کان عهد و پیمان تازه کنجان را به رخ دل بازده، دل را ز لب جان تازه کن
Qəzəl 634چون مرا غمناک بیند شاد گردد یار منزان سبب شادی نمیگردد به گرد کار من
Qəzəl 635سر بارندگی دارد دو چشم تند بار منکه فتحالباب هجرانست و تحویل نگار من
Qəzəl 642عشق را فرسودهای باید چو مندر مشقت بودهای باید چو من
Qəzəl 645جور دیدم تا بدید آن خسرو خوبان که من،عاشقم، وز من بپوشانید رخ چندان که من،
Qəzəl 654از بند زلفش پای ما مشکل گشاید بعد ازینچشمی که بیند غیر او ما را نشاید بعد ازین
Qəzəl 655دل فراق روی جانان بر نتابد بیش ازینسینه داغ هجر آنان بر نتابد بیش ازین
Qəzəl 658بنگر بدان دو ابروی همچون کمان اووآن غمزهٔ چو تیر و رخ مهربان او
Qəzəl 660گر سوی من چنین نگرد چشم مست توسر در جهان نهم به غریبی ز دست تو
Qəzəl 665تو سروی ، بر نشاید چیدن از توتو ماهی، مهر نتوان دیدن از تو
Qəzəl 666گر صبر و زر بودی مرا، کارم چو زر میشد ز توبی صبرم، ارنه کار من نوعی دگر میشد ز تو
Qəzəl 671ای رشک گل تازه رخ چون سمن توعرعر خجل از قد چو سرو چمن تو
Qəzəl 672ای ترک، دل ما را خوشدار به جان تومگذار تن مارا لاغر چو میان تو
Qəzəl 673به جان من، به جان من، به جان تو، به جان توکه نام من نفرمایی فراموش از زبان تو
Qəzəl 675دل من خستهٔ یاریست بیتوتنم در قید بیماریست بیتو
Qəzəl 677ای مدد تیره شب از موی توروز مرا روشنی از روی تو
Qəzəl 680زود شود باز بستهٔ توعاشق از دام جستهٔ تو
Qəzəl 681دل به تو دادیم و شکستی، بروسینهٔ ما را چو بخستی ، برو
Qəzəl 682حسن مصرست و رخ چون قمرت میر دروعشق زندان و حصارش که شدم پیر درو
Qəzəl 692ای جان من ز هجر تو در تن بسوختهصد دل ز مهر روی تو بر من بسوخته
Qəzəl 693روز عید آن ترک را دیدم پگاه آراستهگشته از رویش سراسر عید گاه آراسته
Qəzəl 694خیانتگر خیانت کرد و ما دل در خدا بستهسر و پای خصومت را به زنجیر وفا بسته
Qəzəl 695روی زیبا نتوان داشت نهان پیوستهخاصه رویت که به روحست و روان پیوسته
Qəzəl 697کجایی؟ ای ز رخت آب ارغوان رفتهمرا به عشق تو آوازه در جهان رفته
Qəzəl 713ای ز زلفت عقل در دام آمدهنرگست با فتنه همنام آمده
Qəzəl 714کیست دگر باره این؟ بر لب بام آمدهروی چو صبحش در آن زلف چو شام آمده
Qəzəl 715ازین نرگس و گل غرورم مدهوزین عود و شکر بخورم مده
Qəzəl 716ای مردگان، کجایید؟ اینک مسیح زندههر دم لبش حیاتی در مردهای دمنده
Qəzəl 717عاشقان درد کش را دردی میخانه دهاز قدح کاری نیاید، بعد ازین پیمانه ده