Rübai 21

خالی که به شیوه پای بست لب تستهمچون دلم آشفته و مست لب تست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 30

رنگی ز رخ چو لاله زارم بفرستبویی ز دو زلف مشکبارم بفرست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 35

دل بندهٔ بوی عنبر آمیز گلستجان چاکر عارض دلاویز گلست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 41

با ما دمش ار به مهر یکتاست بهستسیب زنخش چو در کف ماست بهست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 48

ای پیش تو ماه تا به ماهی همه هیچوین خواجگی و میری و شاهی همه هیچ

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 50

دل بندهٔ بند سنبل پست تو باد!جان شیفتهٔ دو نرگس مست تو باد!

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 52

شمع از دل سوزنده خبر خواهد دادوین آتش اندرون به در خواهد داد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 53

گل را، که صبا، مرغ‌صفت بال گشادگفتی که: منجم ورق فال گشاد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 58

دستارچه حسنی و جمالی داردوز نقش و نگار خط و خالی دارد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 66

در باغ شدی، سرو سر افشانی کردسنبل ز نسیم تو پریشانی کرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 67

بر ما ستم او چه گذرها که نکرد؟در دل غم عشقش چه اثرها که نکرد؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 68

خالی که رخ تو آشکارش پروردلعل تو به نوش خوش گوارش پرورد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 78

از نوش جهان نصیب من نیش آمدتیر اجلم بر جگر ریش آمد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 80

صدرا، دل دشمن تو در درد بماندبدخواه تو با رنگ رخ زرد بماند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 81

دلها همه از شرح جمالت مستندنادیده ترا به مهر پیمان بستند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 82

اقبال تمام پاک دینان دارندآنان طلبند، لیک اینان دارند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 84

گندم گونی که همچو کاهم بربودنه مهر ز من خورد و نه خود مهر نمود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 86

هر چیز که در دو کون جز روی تو بودعکس تو و یا رنگ تو، یا بوی تو بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 87

گل کاب صفا بر رخ مهوش زده بوددیدم که درو زمانه آتش زده بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 93

چون خیل غم تو در دل ریش آیدبر سینه ز درد و غصه صد نیش آید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 96

یارب، جبروت پادشاهیت که دید؟کنه کرم نامتناهیت که دید؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 97

یاران، خرد خوار و خجل نیست پدیدآن رسم شناس آب و گل نیست پدید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 103

ای کرده مهندسانت از ساز سپهراز برج و ستاره گشته انباز سپهر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 104

چون دوستی روی تو ورزم به نیازمگذار به دست دشمن دونم باز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 108

رفتم بر آن شمع چگل مست امروزگفتم که: مرا با تو سری هست امروز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 109

ای داده به بازی دل من، جان را نیزعهدم ز جفا شکسته، پیمان را نیز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 110

در عالم کج نهاد پر پیچ و خمشیک چیز طلب می‌کنم از بیش و کمش

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 121

ای کرده به خون دشمنان خارا لعلدر گوش سپر کرده فرمان تو نعل

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 126

از ژاله چو لاله راست لؤلؤ در کامبرخیز و به سوی گل و گلزار خرام

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 128

روزی شکن از زلف چو دالت ببرمجانی بکنم، ز دل ملامت ببرم

Əvhədi Marağalı1 dəq