Pərvin Etisami
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Şeir 65
گفت با زنجیر، در زندان شبی دیوانهایعاقلان پیداست، کز دیوانگان ترسیدهاند
Şeir 67در آنساعت که چشم روز میخفتشنیدم ذره با خفاش میگفت
Şeir 74سخن گفت با خویش، دلوی بنخوتکه بی من، کس از چه ننوشیده آبی
Şeir 75آن نشنیدید که در شیروانبود یکی زاهد روشن روان
Şeir 78به جغد گفت شبانگاه طوطی از سرِ خشمکه چند بایدت اینگونه زیست سرگردان
Şeir 84شاهدی گفت بشمعی کامشبدر و دیوار، مزین کردم
Şeir 90بزندان تاریک، در بند سختبخود گفت زندانی تیرهبخت
Şeir 162آب نالید، وقت جوشیدنکاوخ از رنج دیگ و جور شرار
Şeir 164ای گل، تو ز جمعیت گلزار، چه دیدیجز سرزنش و بد سری خار، چه دیدی
Şeir 167ما نیز در دیار حقیقت، توانگریمکالای ما چو وقت رسد، کارهای ماست
Şeir 172بکوش و دانشی آموز و پرتوی افکنکه فرصتی که ترا دادهاند، بی بدل است
Şeir 176دور جهان، خونی خونخوارهاستمحکمهٔ نیک و بد کارهاست
Şeir 156همای دید سوی ماکیان بقلعه و گفتکه این گروه، چه بیهمت و تن آسانند