Şeir 65

گفت با زنجیر، در زندان شبی دیوانه‌ایعاقلان پیداست، کز دیوانگان ترسیده‌اند

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 67

در آنساعت که چشم روز میخفتشنیدم ذره با خفاش میگفت

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 74

سخن گفت با خویش، دلوی بنخوتکه بی من، کس از چه ننوشیده آبی

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 75

آن نشنیدید که در شیروانبود یکی زاهد روشن روان

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 78

به جغد گفت شبانگاه طوطی از سرِ خشمکه چند بایدت اینگونه زیست سرگردان

Pərvin Etisami6 dəq
Şeir 84

شاهدی گفت بشمعی کامشبدر و دیوار، مزین کردم

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 90

بزندان تاریک، در بند سختبخود گفت زندانی تیره‌بخت

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 162

آب نالید، وقت جوشیدنکاوخ از رنج دیگ و جور شرار

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 164

ای گل، تو ز جمعیت گلزار، چه دیدیجز سرزنش و بد سری خار، چه دیدی

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 167

ما نیز در دیار حقیقت، توانگریمکالای ما چو وقت رسد، کارهای ماست

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 172

بکوش و دانشی آموز و پرتوی افکنکه فرصتی که ترا داده‌اند، بی بدل است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 176

دور جهان، خونی خونخوارهاستمحکمهٔ نیک و بد کارهاست

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 156

همای دید سوی ماکیان بقلعه و گفتکه این گروه، چه بی‌همت و تن آسانند

Pərvin Etisami3 dəq