Şeir 157

جُعل پیر گفت با انگشتکه سر و روی ما سیاه مکن

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 160

ای دل، اول قدم نیکدلانبا بد و نیک جهان، ساختن است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 161

گفت با خاک، صبحگاهی بادچون تو، کس تیره‌روزگار مباد

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 168

از غبار فکر باطل، پاک باید داشت دلتا بداند دیو، کاین آئینه جای گرد نیست

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 169

گر شمع را ز شعله رهائی است آرزوآتش چرا به خرمن پروانه میزند

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 170

بی‌رنج، زین پیاله کسی می نمی‌خوردبی‌دود، زین تنور به کس نان نمی‌دهند

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 171

خیال آشنائی بر دلم نگذشته بود اولنمیدانم چه دستی طرح کرد این آشنائی را

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 173

دل پاکیزه، به کردار بد آلوده مکنتیرگی خواستن، از نور گریزان شدن است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 174

طائری کز آشیان، پرواز بهر آز کردکیفرش، فرجام بال و پر به خون آلودن است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 175

با قضا، چیره زبان نتوان بودکه بدوزند، گرت صد دهن است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 178

سزای رنجبر گلشن امید، بس استبه دامن چمنی، گلبنی نشانیدن

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 179

به رهنمایی چشم، این ره خطا رفتمگناه دیدهٔ من بود، این خطاکاری

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 1

به لاله نرگس مخمور گفت وقت سحرکه هر که در صفِ باغ است صاحب هنریست

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 4

ای خوش از تن کوچ کردن، خانه در جان داشتنروی مانند پری از خلق پنهان داشتن

Pərvin Etisami1 dəq
Qəsidə 5

ای کنده سیل فتنه ز بنیادتوی داده باد حادثه بر بادت

Pərvin EtisamiQəsidə1 dəq
Şeir 8

جهاندیده کشاورزی به دشتیبه عمری داشتی زرعی و کشتی

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 17

به نومیدی، سحرگه گفت امیدکه کس ناسازگاری چون تو نشنید

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 25

بلبلی از جلوهٔ گل بی‌قرارگشت طربناک به فصل بهار

Pərvin Etisami6 dəq
Qəsidə 28

نفس گفته‌ست بسی ژاژ و بسی مبهمبه کز این پس کندش نطق خرد ابکم

Pərvin EtisamiQəsidə4 dəq
Şeir 29

خمید نرگس پژمرده‌ای ز اَنده و شرمچو دید جلوهٔ گلهای بوستانی را

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 34

گفت دیوار قصر پادشهیکه بلندی، مرا سزاوار است

Pərvin Etisami3 dəq
Qəsidə 37

گردون نرهد ز تندرفتاریگیتی ننهد ز سر سیه‌کاری

Pərvin EtisamiQəsidə1 dəq
Şeir 38

نهال تازه رسی گفت با درختی خشککه از چه روی، ترا هیچ برگ و باری نیست

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 39

در دست بانوئی، به نخی گفت سوزنیکای هرزه‌گرد بی سر و بی پا چه می‌کنی

Pərvin Etisami1 dəq
Qəsidə 40

اگر روی طلب زائینهٔ معنی نگردانیفساد از دل فروشوئی، غبار از جان برافشانی

Pərvin EtisamiQəsidə8 dəq
Şeir 41

دختری خُرد به مهمانی رفتدر صف دخترکی چند، خزید

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 42

گفت تیری با کمان، روز نبردکاین ستمکاری تو کردی، کس نکرد

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 43

دختری خرد، شکایت سر کردکه مرا حادثه بی مادر کرد

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 45

به درویشی، بزرگی جامه‌ای دادکه این خلقان بنه، کز دوشت افتاد

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 58

برد دزدی را سوی قاضی عسسخلق بسیاری روان از پیش و پس

Pərvin Etisami2 dəq