Pərvin Etisami
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
سود خود را چه شماری که زیانکاریره نیکان چه سپاری که گرانباری
Şeir 49کسی که بر سر نرد جهان قمار نکردسیاه روزی و بدنامی اختیار نکرد
Şeir 52بطعنه پیش سگی گفت گربه کای مسکینقبیلهٔ تو بسی تیرهروز و ناشادند
Şeir 55آن قصه شنیدید که در باغ، یکی روزاز جور تبر، زار بنالید سپیدار
Şeir 66شنیدهاید که روزی بچشمهٔ خورشیدبرفت ذره بشوقی فزون بمهمانی
Şeir 72تو چو زری، ای روان تابناکچند باشی بستهٔ زندان خاک
Şeir 83بکنج مطبخ تاریک، تابه گفت به دیگکه از ملال نمردی، چه خیره سر بودی
Şeir 88روز شکار، پیرزنی با قباد گفتکز آتش فساد تو، جز دود و آه نیست
Şeir 89با بنفشه، لاله گفت ای بیخبرطرف گلشن را منظم کردهاند
Şeir 101ز دامی دید گنجشگی همائیهمایون طالعی، فرخنده رائی
Şeir 120کاشکی، وقت را شتاب نبودفصلِ رحلت در این کتاب نبود
Qəsidə 2کار مده نفس تبه کار رادر صف گل جا مده این خار را
Şeir 2ای خوشا مستانه سر در پای دلبر داشتندل تهی از خوب و زشت چرخ اخضر داشتن
Şeir 7کبوتر بچهای با شوق پروازبجرئت کرد روزی بال و پر باز
Qəsidə 9گویند عارفان هنر و علم کیمیاستوان مس که گشت همسر این کیمیا طلاست
Qəsidə 15دل اگر توشه و توانی داشتدر ره عقل کاروانی داشت
Qəsidə 19ای دوست، دزد حاجب و دربان نمیشودگرگ سیه درون، سگ چوپان نمیشود
Şeir 21ای مرغک خرد، ز اشیانهپرواز کن و پریدن آموز
Şeir 24بادی وزید و لانهٔ خردی خراب کردبشکست بامکی و فرو ریخت بر سری
Şeir 27شنیدستم که وقت برگریزانشد از باد خزان، برگی گریزان
Qəsidə 30بد منشانند زیر گنبد گرداناز بدشان چهر جان پاک بگردان
Şeir 30بزرگی داد یک درهم گدا راکه هنگام دعا یاد آر ما را
Şeir 32به سر خاک پدر، دخترکیصورت و سینه به ناخن میخست
Şeir 33دید موری در رهی پیلی سترگگفت باید بود چون پیلان بزرگ
Qəsidə 36تو بلند آوازه بودی، ای روانبا تن دون یار گشتی دون شدی
Şeir 53بر سر راهی، گدائی تیرهروزنالهها میکرد با صد آه و سوز
Şeir 60قاضی کشمر ز محضر، شامگاهرفت سوی خانه با حالی تباه
Şeir 64شکایت کرد روزی دیده با دلکه کار من شد از جور تو مشکل
Şeir 91نارونی بود به هندوستانزاغچهای داشت در آن آشیان
Şeir 107سرو خندید سحر، بر گل سرخکه صفای تو به جز یکدم نیست