Qasım Ənvar · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ز چشم گوشه نشینان نشان سودا پرسسواد زلفش از آشفتگان شیدا پرس
Qəzəl 397دلی دارم ز سودایش پر آتشدلم گرمست و جان گرمست و سر خوش
Qəzəl 399جان هوادار تو شد، فاش مکن اسرارشدل به سودای تو افتاد، گرامی دارش
Qəzəl 402بنده از دوست سئوالی بصفا کردم دوشقصه سر ترا چند بود این سرپوش؟
Qəzəl 404واردات عاشقان کز عشق می آید بگوشعشق می گوید: بگو و عقل می گوید: خموش!
Qəzəl 406بنادانان مگو سر حقایقکه هر گوشی سخن را نیست لایق
Qəzəl 412نور ولایت تویی، شاه سلام علیکشمع هدایت تویی، شاه سلام علیک
Qəzəl 417خاطرم آشفته و جان در ملالرو بنما، ای مه فرخنده فال
Qəzəl 421این چه حدیثست که کرد آن صنم؟گفت که: معشوقه و عاشق منم
Qəzəl 424سلطان دلنواز چو باز آمد از کرموقت سرود ماست، گهی زیر و گاه بم
Qəzəl 437دینار نمی خواهم، من عاشق دیدارماغیار نمی خواهم، من شیفته یارم
Qəzəl 439منت از دل بصد جان دوست دارممنت از جان بصد دل بردبارم
Qəzəl 440نه تنها من خراب و مست یارمهمه مستند در دار و دیارم
Qəzəl 457ما در هوای عشق تو سرمست بادهایمچون شمع روشنیم و به خدمت ستادهایم
Qəzəl 458پهلوی خوان به سر کوی حبیب آمدهایمبهر درمان دل خود به طبیب آمدهایم
Qəzəl 467در کعبه و بت خانه بجز یار ندیدیمدر گنج رسیدیم ولی مار ندیدیم
Qəzəl 472ما در دل و جان آتش سودای تو داریمو اندر دو جهان عشق و تمنای تو داریم
Qəzəl 478ما و این عشق دل افروز، که جان در جانیمبا خود از عشق چه گوییم؟ که عین آنیم
Qəzəl 487ما عشق یار را بدو عالم نمیدهیمجامی ز دست دوست بصد جم نمیدهیم
Qəzəl 489بر سر راهم بدید و گفت: «هی سن کیم سن؟»گفتم: ای جان و جهان، هم بوالعلا، هم بوالحسن
Qəzəl 491به فضل و رحمت و توفیق ذوالمنمرا هر ذره خورشیدیست روشن
Qəzəl 492دوش آن مه دو هفته من با هزار فنآمد بمیل صحبت مستان ذوالمنن
Qəzəl 504بس عجب طرفه حدیثیست که: آن شاه جهانظاهرست از همه اعیان و در اعیان پنهان
Qəzəl 508بیا، که عشق برافراخت سنجق سلطانبیا، که شهر شد ایمن ز حیله شیطان
Qəzəl 514خبری دهید جان را، که ز دوست چیست فرمان؟چه کنم؟ چه چاره سازم؟ چه دوا کنم؟ چه درمان؟
Qəzəl 516دوست در مجلسست و جان در جاناین جرس از چه می کند افغان؟
Qəzəl 518ساقی چو تو باشی، همه جا باده پرستانمطرب چو تو باشی، چه غم از نعره مستان؟
Qəzəl 520عشق و معشوق و عاشق حیرانهر سه یکیست در طریق عنان
Qəzəl 522«کن فکان » جان را خبر گوید ز «کان »قطرها دارد خبر از بحر جان
Qəzəl 523«کل یوم هو فی شان » چه نشانست و چه شان؟گرنه با ما سخنی دارد پیدا و نهان؟