Qəzəl 560

ای دل و جانت بهواها گروخواجه، خطا میروی، این ره مرو

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 569

از لعل یار اگر شکری یافتی بگواز سر کار اگر خبری یافتی بگو

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 574

بر بی‌دلان گذشت و نکرد این طرف نگاهماییم در زمانه دلی و هزار آه

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 577

گم کرده‌ایم راه و ندانیم پیشگاهزان سوتَرَک رویم، کزان سوتَر است راه

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 578

مرا یاریست، اندر گاه و بیگاهچو ساغر همدم و چون سایه همراه

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 591

از مسجد و میخانه، وز کعبه و بتخانهمقصود خدا عشق است، باقی همه افسانه

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 621

روی دل را بسوی جان داریوین حکایت ز جهان نهان داری

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 624

شب عیدست و ما عاشق، چه گویم قصه دوری؟به صد دفتر نشاید داد شرح درد مهجوری

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 628

گر زانکه بگویند: گدایی و فقیریبهتر بود از مسند شاهی و امیری

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 630

تو همچو عقل شریفی و همچو روح عزیزی«فداک عقلی و روحی » ندانمت که چه چیزی؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 631

تا سر الهی ز ملاهی نشناسینسناس ندانی بحقیقت ز اناسی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 634

زمانی یار شو، گر یار باشیاگر با ما نباشی با که باشی؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 653

تو جام جمی، اما در جام نمیدانیاین رمز نمی بینی، این قصه نمیخوانی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 666

تراست ناز، که سلطان حسن و تمکینیمرا هزار نیاز و هزار مسکینی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Ənisül-arifin, 1

منت خدای راجلت عظمته و علت کلمته،که بشعشعه انوار اسرار شموس، ارواح اقمار قلوب انسان را،یعنی سیارات سماوات نفوس ایشان را،بحکم قدم از عالم عدم موجود گردانید و خاکیان خطه امکان را بتشریف «و لقد کرمنابنی آدم » مشرف داشت،خرد خرده دان،که وزیر سلاطین ارواح انسانست و سبب سعود نقود وجود ایشانست،در مبادی بوادی جمال کمالش از سطوات صدمات اجلال جلالش حیرانست،نظم:ای برتر از آنکه عقل دراک

Qasım Ənvar4 dəq
Türkcə şeir 1

ال یار عزیز ابله که: جان با دینه دورمسجد دسار و باردم که بوکن آینه در

Qasım Ənvar1 dəq
Ənisül-arifin, 2

یا مغیث المذنبین معطی السؤالیاانیس العارفین،یا ذوالجلال

Qasım Ənvar3 dəq
Məsnəvi 2

روضة المذنبین احمد جامآن نهنگ محیط بحر آشام

Qasım ƏnvarMəsnəvi1 dəq
Qəzəl 2

ای دل و جان عاشقان خسته تیغ مرحباغلغله تو در سمک کوکبه تو در سما

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Rübai 2

گر جانم گویم، عاشق پیشین شماستور دل گویم، بنده مسکین شماست

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Türkcə şeir 2

بیا، ای ساقی جان‌ها، بیار آن باده در گلشنبه غایت خوشدلم کان یار می‌پرسد که: سن کیم سن؟

Qasım Ənvar1 dəq
Məqamatül-arifin, 4

از بدایات اولست سخنبشنو و بعد از آن تأمل کن

Qasım Ənvar1 dəq
Məsnəvi 6

کسانی که در عشق پرورده‌انددر آیت درایت طلب کرده‌اند

Qasım ƏnvarMəsnəvi1 dəq
Qəzəl 6

بس بمساجد شدیم بهر تولامسجد اقصی کجاست؟ مسجداقصا؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Rübai 6

گفتم:بهزار دل ترا دارم دوستدر خنده شد از ناز که:این شیوه نکوست

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Qitə 9

نصب کردست مرا دوست برفع سخنیکه برو نفع جهانی متوقف باشد

Qasım Ənvar1 dəq
Qitə 13

یا رب، بحق لطفت کو جان عاشقان رابهر ظهور اسما پیدا کند مظاهر

Qasım Ənvar1 dəq
Rübai 13

یک چند مرا پیر خرد گفتی پند :هان!تانکنی به مهرورزی پیوند

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Rübai 14

آن روز که این گنبد مینا بستندوین طارم نه سپهر اعلا بستند

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Rübai 17

از بهر تو آمدم ببازار وجودوز بهر تو می روم بر آثار وجود

Qasım ƏnvarRübai1 dəq