Qasım Ənvar · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مشکین کلاله را چو برافکند آن نگاراز هر طرف برآمد فریاد زینهار!
Qəzəl 380منم و عشق سرکش عیار«ثانی اثنین اذهما فی الغار»
Qəzəl 381هر که هشیار درین دیر مغانش مگذارسر تسلیم ندارد، سرش از تن بردار
Qəzəl 382اگرچه خسرو عالم شوی و گر فغفوربنام نیک توان بود در جهان مشهور
Qəzəl 407متمادی شدست یوم فراق«کیف احوال؟ ایها العشاق »
Qəzəl 411ای زلف و رخت میگون، ای دوست سلام علیکوی شیوه تو موزون، ای دوست سلام علیک
Qəzəl 419مقررست و معین، برای اهل کمالهزار بانگ «تعالی »، هزار جام زلال
Qəzəl 428یک جام به جانی دهد آن ساقی خودکامالمنة لله، زهی بخت و سرانجام؟
Qəzəl 432من از سودای جانان نیم مستمبده، ساقی، می گلگون بدستم
Qəzəl 435دوش بر اوج لا مکان خیمه اصطفا زدمنوبت ملک لم یزل بر در کبریا زدم
Qəzəl 444جگر گر مست و دل گر مست و آه آتشین دارمخلاصی نبست جانم را، که عشقی در کمین دارم
Qəzəl 446در ملک وصال او ظل شجری دارمدر باغ وصال او شیرین ثمری دارم
Qəzəl 447چشم گریان و دل زار و نزاری دارمدر نهان خانه دل نقش نگاری دارم
Qəzəl 459گرنه آنست که جوینده یار آمده ایم؟پس درین دیر مغان ما بچه کار آمده ایم
Qəzəl 463این عنایت ازلی بود که ره پرسیدیموین هدایت ابدی گشت که رویت دیدیم
Qəzəl 476گرچه در طور شریعت همه مأمورانیملیک در غور حقیقت همه ما میرانیم
Qəzəl 477لب مگز، عشوه مده باز، که ما مستانیمگرچه مستیم ولی فن ترا می دانیم
Qəzəl 485این سخن نیست به اندازه که من میگویممن نمیگویم اگر چند که من میگویم
Qəzəl 493ساقی جان، لطف فرما کاسه دردی بمنسالها بگذشت و دارد دل هوای درد دن
Qəzəl 497یارم ز در در آمد، وشتن کنید وشتناین خانه را به وشتن گلشن کنید، گلشن
Qəzəl 498آن ماه مسافر سفری کرد ز کرمان«الله معک » گفت همه جان کریمان
Qəzəl 502ای نور دل و دیده وای زبده اعیانباری گذری کن بسر چشمه حیوان
Qəzəl 503با هیچ رسید این صفت باده فروشاندایم ز سر سود شود مایه گریزان
Qəzəl 513حیات تن ز جان آمد، حیات جان ز جان جانزهی حکمت،زهی قدرت، زهی سلطان جاویدان!
Qəzəl 529مقررست و معین بحجت و برهانکه: غیر دوست کسی نیست در مکین و مکان
Qəzəl 532همه جا اوست شاه جاویدانهمه جا اوست شاه شاه نشان
Qəzəl 541بیتی همی سرایم و زاریست کار منتا یک نظر کند بمن آن یار غار من
Qəzəl 546جگر گرمست و آهم سرد و دل خونخرد آشفته و جان مست و مجنون
Qəzəl 549از عیان گر واقفی، بگذر ز عین«این تمشی؟ این تمشی؟ این این »؟
Qəzəl 553پیر مغان کجاست؟ که آن مرد دوربینچون فکر در دل آمد و چون شیر در کمین