Qətran Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
آواره شد از مسکن و مأوا صنم مناز طعنهٔ بدگوی و ز بیغارهٔ دشمن
Qitə 114ایا خسرو راد آزاده خوترا داده ایزد همه آرزو
Qitə 132ای شاه جهانگیر جهاندار جهانجویعید است و لب یار و لب جام و لب جوی
Rübai 112آن زلف سیه بلای جانست ای جانجانم ز نهیب او بجانست ای جان
Qəsidə 66بلای غربت و تیمار عشق و فرقت یارشدند با من دلخسته این سه آفت یار
Qəsidə 71Dilbərin rüxsarı tək xəndan olubdur laləzar,Lalənin eşqində ağlar bərqi-nisan zar-zar!
Qəsidə 116تنم به گونهٔ نال و دلم به گونهٔ نیلجهان ز نیلم نال و روان ز نالم نیل
Qəsidə 124خلاف بود همیشه میان تیغ و قلمکنون به بخت ملک متفق شدند به هم
Qəsidə 125ربود جان و دل من بزلف غالیه فامبتی که بوی دهد زلف او بغالیه وام
Qəsidə 169گل چو بشکفت زمین گشت پر از آب روانبگل و آب روان تازه بود جان جهان
Qitə 2دلا تا کی همی جوئی منی راچه داری دوست هرزه دشمنی را
Qitə 3Mənə o vəfasız dedi bivəfa,Onun vardır hər bir sözündə cəfa.
Qitə 30Apardı könlümü, verdi mənə könlünü bir dilbər,Mən ondan razıyam, şaddır o da, çox razılıq eylər.
Qitə 57آن را که همی جست و دلم بخت بمن داداکنون بستاند دلم از ناز و طرب داد
Qitə 69Tale üzünə güldü sənin, taxtını qurdu,Düşmənlərinin ömrünü dövran başa vurdu.
Qitə 75ای بسته جفا با دل و گشته ز وفا دورکرده دل من زار بقول و سخن زور
Qitə 96به تبریز خانه برین بر زمین؟بکردم بدینار و در ثمین
Qitə 130ای همه از رادی و از راستیجان و دل از راستی آراستی
Qitə 145ای آفتاب شاهان شاهی و بی قرینیپاک از همه بلائی چون گیتی آفرینی
Rübai 41از چشم و دل من آب و آتش خیزدوز هر دو زمانه رستخیز انگیزد
Rübai 101از بس که ز ناکسان رسید آزارماین شهر همی به ناکسان بگذارم
Rübai 106تا بندهٔ آن رخان تابنده شدمهمچون سر زلفین تو تابنده شدم
Rübai 131ای عالم علم جاودان از درگاهدربان ملک مرا براند از درگاه
Rübai 132ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماهنه تیره شبی به سان زلف تو سیاه
Rübai 135گر برده دلم بر تو حاصل نبدیاز خون دلم دو پای در گل نبدی
Rübai 138هرگه که کنی مصاف لشکر شکنیوز خشم و رضات شهد و شکّر شکنی
Qəsidə 21Hər kəsə canan əzizdirsə, deyirlər can deyil,Başü can əmma mənimçün dünyada canan deyil.
Qəsidə 29ملکا تنت ز جان آمده جانت از خرد استاورمزدی تو و فرخنده سپندارمذست
Qəsidə 38چون شمال مهرگان اندر هوا پویا شودزاغ گنگ اندر میان بوستان گویا شود
Qəsidə 54هرکه او را میل خاطر سوی ارزانی بوداو برنج و خواری ارزانی و ارزانی بود