Qitə 31

دل مسکین مرا کژدم دوری بگزیدتا برفت آن صنم دلبر و دوری بگزید

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 40

دولت خورشید شاهان جاودان بر پای بادملکت امید میران سرمدی بر جای باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 41

آنچه ایزد خواست کرد و آنچه مردم خواست دادشاه را بالنده کرد و تن درستش کرد شاد

Qətran Təbrizi2 dəq
Qitə 42

کمان برم که درین روزگار تیره چو شببخفت چشم مروت بمرد مادر جود

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 56

اگر بمهر من آن ماه را نیاز آیدچنانکه زود برفتست زود باز آید

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 59

هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آیداز جان و دلم انده دیرینه برآید

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 89

هرگه که من به زلف وی اندر نگه کنمشادی و خرمی ز دل خویش برکنم

Qətran Təbrizi2 dəq
Qitə 113

ای خسرو جوان و جوانبخت گاه نودر خور چو اول شب شوال ماه نو

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 139

خداوندا تن خصمان برنج اندر بفرسودیمعادی بر زیان از تو تو از تائید بر سودی

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 2

چون بنوازد به پیش من زیر کیامدهوش کنم همه دلم زیر کیا

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 4

بسپرد بپای ناکسان دهر مراتا کرد مجال یادشان قهر مرا

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 5

من خفته بدم دوش دل از یار جدابر بالینم رسته یکی شاخ گیا

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 12

روی تو به شب‌های سیه روز منستعشقت بخزان بهار و نوروز منست

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 17

تا من بودم بود مرا دولت جفتوین دولت بیدارم یک روز نخفت

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 20

آرام دل ولی ملک مملانستاز مهر و وفا ملی ملک مملانست

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 27

بر ملک فکنده بَرخ، شمس الامراستوز ملک ربوده نرخ، شمس الامراست

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 30

چشمم ز غمت بهر عقیقی که بسفتبر چهره هزار گل ز رازم بشکفت

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 31

نیمی ز تنم برنج و نیمی بشکنجکاری که کنی نخست با عقل بسنج

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 32

تا دلبر من بر ابرو افکند شکنجهر روز یکی درد دلم گردد پنج

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 37

از دوستی تو جز ندامت نایدبر تو ز بهی همی علامت ناید

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 40

نیمی ز دلم باد شد و نیمی گردنیمی ز تنم گرم شد و نیمی سرد

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 60

ای زلف تو از رخان من پرچین تروز خون دو چشم من رخت رنگین تر

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 64

بنگر که چه گفت با دلم چشم، به رازچشمی که نیامد از غم هجر فراز

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 65

تب خاله مرا نمود معشوقه ز نازهر دم به لبان سرخش انگشت فراز

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 66

گر روز قضا خدا ترا پرسد بازگوید که چرا کردی بر عاشق ناز

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 72

ای گشته به بیداد و بدی کردن فاشخواهم که کنم به وصل هجران تولاش

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 79

چون ماه بود میان زین میر اجلچون شیر بود به گاه کین میر اجل

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 82

دیدم صنمی ز نور باری، نَه ز گلدیدم پسری به روی، محراب چگل

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 83

از طعنه و قول دشمن ای مهر گسلجز باد دگر هیچ نیاید حاصل

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 87

تا کی ز فراق دوست فریاد کنماز آه درون رخنه به پولاد کنم

Qətran Təbrizi1 dəq