Qətran Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دل مسکین مرا کژدم دوری بگزیدتا برفت آن صنم دلبر و دوری بگزید
Qitə 40دولت خورشید شاهان جاودان بر پای بادملکت امید میران سرمدی بر جای باد
Qitə 41آنچه ایزد خواست کرد و آنچه مردم خواست دادشاه را بالنده کرد و تن درستش کرد شاد
Qitə 42کمان برم که درین روزگار تیره چو شببخفت چشم مروت بمرد مادر جود
Qitə 56اگر بمهر من آن ماه را نیاز آیدچنانکه زود برفتست زود باز آید
Qitə 59هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آیداز جان و دلم انده دیرینه برآید
Qitə 89هرگه که من به زلف وی اندر نگه کنمشادی و خرمی ز دل خویش برکنم
Qitə 113ای خسرو جوان و جوانبخت گاه نودر خور چو اول شب شوال ماه نو
Qitə 139خداوندا تن خصمان برنج اندر بفرسودیمعادی بر زیان از تو تو از تائید بر سودی
Rübai 2چون بنوازد به پیش من زیر کیامدهوش کنم همه دلم زیر کیا
Rübai 4بسپرد بپای ناکسان دهر مراتا کرد مجال یادشان قهر مرا
Rübai 5من خفته بدم دوش دل از یار جدابر بالینم رسته یکی شاخ گیا
Rübai 12روی تو به شبهای سیه روز منستعشقت بخزان بهار و نوروز منست
Rübai 17تا من بودم بود مرا دولت جفتوین دولت بیدارم یک روز نخفت
Rübai 20آرام دل ولی ملک مملانستاز مهر و وفا ملی ملک مملانست
Rübai 27بر ملک فکنده بَرخ، شمس الامراستوز ملک ربوده نرخ، شمس الامراست
Rübai 30چشمم ز غمت بهر عقیقی که بسفتبر چهره هزار گل ز رازم بشکفت
Rübai 31نیمی ز تنم برنج و نیمی بشکنجکاری که کنی نخست با عقل بسنج
Rübai 32تا دلبر من بر ابرو افکند شکنجهر روز یکی درد دلم گردد پنج
Rübai 37از دوستی تو جز ندامت نایدبر تو ز بهی همی علامت ناید
Rübai 40نیمی ز دلم باد شد و نیمی گردنیمی ز تنم گرم شد و نیمی سرد
Rübai 60ای زلف تو از رخان من پرچین تروز خون دو چشم من رخت رنگین تر
Rübai 64بنگر که چه گفت با دلم چشم، به رازچشمی که نیامد از غم هجر فراز
Rübai 65تب خاله مرا نمود معشوقه ز نازهر دم به لبان سرخش انگشت فراز
Rübai 66گر روز قضا خدا ترا پرسد بازگوید که چرا کردی بر عاشق ناز
Rübai 72ای گشته به بیداد و بدی کردن فاشخواهم که کنم به وصل هجران تولاش
Rübai 79چون ماه بود میان زین میر اجلچون شیر بود به گاه کین میر اجل
Rübai 82دیدم صنمی ز نور باری، نَه ز گلدیدم پسری به روی، محراب چگل
Rübai 83از طعنه و قول دشمن ای مهر گسلجز باد دگر هیچ نیاید حاصل
Rübai 87تا کی ز فراق دوست فریاد کنماز آه درون رخنه به پولاد کنم