Qətran Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نوروز مهین جم همایون آوردچون فرخ مهرگان فریدون آورد
Rübai 56هان تشنه جگر مجوی زین باغ ثمربیدستانی است این ریاض بدودر
Rübai 62نیمی ز تنم کمان شد و نیمی تیرنیمی ز دلم جوان شد و نیمی پیر
Rübai 67نیمی ز دلم کبک شد و نیمی بازنیمی ز تنم به ناز و نیمی به گداز
Rübai 136تا جامهٔ مدح تو بپوشید رهیبا چرخ ستمکاره بکوشید رهی
Qəsidə 12اگرچه من نکنم عاشقی به طبع طلبکند طلب دل من عاشقی ز مهر . . . ب
Qəsidə 23تا دیده سوی دوست دلم را دلیل گشتبی خواب گشت و جای خیال خلیل گشت
Qəsidə 24تا ملک با شاه جستان یار و هم دیدار گشتگوهری کآن خفته بود از کان کین بیدار گشت
Qəsidə 44ابر آزاری بلؤلؤ باغرا قارون کنددر چمن بیجاده از پیروزه سر بیرون کند
Qəsidə 46بوستان را مهرکانی باد زر آگین کندرنگ بستاند ز گلها باده را رنگین کند
Qəsidə 49هرکه جانان را بمهر اندر عدیل جان کندگر تواند جان خویش اندر ره جانان کند
Qəsidə 87مه نیسان برون آورد بر صحرا یکی لشگرکه با فیروزه گون در عند با بیجاده گون مغفر
Qəsidə 89نگه کن روی آن دلبر چو نقش لعبت بربردو گلنارش ببین پر مار و دو مارش ببین پرپر
Qəsidə 173من آن کشیدم و آن دیدم از غم هجرانکه هیچ آدمئی نیست دیده در دوران
Qitə 136شاه زمینی و پادشاه زمانیجز بفریدون با هیچ خلق نمانی
Qəsidə 136ای جان من از آرزوی زلف تو پیچانبنمای یکی روی و ببخشای یکی جان
Qitə 86هرگه که من از طلعت تو دور بمانمچون ماه ز روی خور بی نور بمانم