Qətran Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماهنه تیره شبی به سان زلف تو سیاه
Rübai 135گر برده دلم بر تو حاصل نبدیاز خون دلم دو پای در گل نبدی
Rübai 138هرگه که کنی مصاف لشکر شکنیوز خشم و رضات شهد و شکّر شکنی
Qəsidə 22Cahanda yox sənə tay, ey əmir, ədalətdə,Nə səydə, nə əməldə, nə də səxavətdə!
Qəsidə 29ملکا تنت ز جان آمده جانت از خرد استاورمزدی تو و فرخنده سپندارمذست
Qəsidə 38چون شمال مهرگان اندر هوا پویا شودزاغ گنگ اندر میان بوستان گویا شود
Qəsidə 54هرکه او را میل خاطر سوی ارزانی بوداو برنج و خواری ارزانی و ارزانی بود
Qəsidə 75دگر فکار نباشد دلم ز هجر نگاردکر نباشد رویم ز خون دیده نگار
Qəsidə 120ای آنکه ترا بوده بر اندام جهان دامچون بست ترا دست جهان دام بر اندام
Qəsidə 139ایکام دل دوست و بلای دل دشمنروزه شد و دیمه شد و عید آمد و بهمن
Qəsidə 140ای مرا دیدار تو جان و جهانبی تو هرگز نی جهان خواهم نه جان
Qəsidə 146بتی که سجده برد پیش او مه گردونبه نیکوئی بر او نیکوان دیگر دون
Qəsidə 157چه سرو است این میان بزم نازانچه مشگست این بگرد ماه تابان
Qəsidə 182ایا بهار من و عید نیکوان سپاهچو ماه ز ابر همی تابی از قبای سیاه
Qəsidə 184ای روی تو از چشمه خورشید سما بهدر روی زمین یار نیابی تو ز ما به
Qəsidə 194ای ماه شبه زلف مشک خالیخالی نشود جانم از تو حالی
Qəsidə 202دماری تو ای چشم و دل را دماریدم آری به چشم اندر ای دل دم آری
Qitə 2دلا تا کی همی جوئی منی راچه داری دوست هرزه دشمنی را
Qitə 35Camaat büründü xəz paltarlara –Ağaclar üstünə əsdikcə xəzan.
Qitə 57آن را که همی جست و دلم بخت بمن داداکنون بستاند دلم از ناز و طرب داد
Qitə 75ای بسته جفا با دل و گشته ز وفا دورکرده دل من زار بقول و سخن زور
Qitə 96به تبریز خانه برین بر زمین؟بکردم بدینار و در ثمین
Qitə 102آواره شد از مسکن و مأوا صنم مناز طعنهٔ بدگوی و ز بیغارهٔ دشمن
Qitə 104Ey könül, çox söylədim, aşiqliyə son qoy dəxi,Əl götür gəl şux gözəllərdən, sular tək az bulan.
Qitə 130ای همه از رادی و از راستیجان و دل از راستی آراستی
Rübai 11ای گشته خجل ماه فلک از نظرتشد تیره شکر زان لب همچون شکرت
Rübai 38تا کی ز فراق بر دلم بند بوداندوه فراق بر دلم چند بود
Rübai 41از چشم و دل من آب و آتش خیزدوز هر دو زمانه رستخیز انگیزد
Rübai 58تا تو نکنی بدشمن و دوست نظرنه نفع رسد بدشمن و دوست نه ضر
Rübai 76سه چیز ترا سه چیز داده است جمالخَدّ را خط و زلف را گل و عارض خال