Qəsidə 139

ایکام دل دوست و بلای دل دشمنروزه شد و دیمه شد و عید آمد و بهمن

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 140

ای مرا دیدار تو جان و جهانبی تو هرگز نی جهان خواهم نه جان

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 145

بتی چون رامش اندر می مهی چون دانش اندر جانبلای دل بدو سنبل شفای جان بدو مرجان

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 146

بتی که سجده برد پیش او مه گردونبه نیکوئی بر او نیکوان دیگر دون

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 157

چه سرو است این میان بزم نازانچه مشگست این بگرد ماه تابان

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 175

Elə bil kanun ayına şəbixun eylədi neysan,Səmanı tozla doldurdu, çölü, səhranı tutdu qan.

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 183

ای بفر و خرد و خوبی خورشید سپاهاو فرزنده ز گردون تو فروزنده ز گاه

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 184

ای روی تو از چشمه خورشید سما بهدر روی زمین یار نیابی تو ز ما به

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 194

ای ماه شبه زلف مشک خالیخالی نشود جانم از تو حالی

Qətran Təbrizi3 dəq
Tərkibbənd 5

آن دلبری که خوبی بسیار یار اوستدردا که در دلم همه پیکار کار اوست

Qətran Təbrizi4 dəq
Qitə 3

Mənə o vəfasız dedi bivəfa,Onun vardır hər bir sözündə cəfa.

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 6

Gözəllər firqətindən pis bu aləmdə əzab olmaz,Mənim tək yar fəraqını görəndə xürdü xab olmaz!

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 18

این جهان را سایه تو باد بر سر جاودانزانکه چندانی که هستی این جهان جان پرور است

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 63

خدایگانا چرخ برین زمین تو بادبروز کوشش روح الامین امین تو باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 68

ای مکان سعد و کان جاه و ارکان ظفرجشن فروردین فرخ بر جهان افکند فر

Qətran Təbrizi2 dəq
Qitə 69

Tale üzünə güldü sənin, taxtını qurdu,Düşmənlərinin ömrünü dövran başa vurdu.

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 92

خدای داند کز غم چگونه رنجورمغمان گیتی گنج است و من چو گنجورم

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 104

Ey könül, çox söylədim, aşiqliyə son qoy dəxi,Əl götür gəl şux gözəllərdən, sular tək az bulan.

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 122

شد پیر جهان و شد جوان بادهوز نقش و نگار باغ شد ساده

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 130

ای همه از رادی و از راستیجان و دل از راستی آراستی

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 145

ای آفتاب شاهان شاهی و بی قرینیپاک از همه بلائی چون گیتی آفرینی

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 11

ای گشته خجل ماه فلک از نظرتشد تیره شکر زان لب همچون شکرت

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 38

تا کی ز فراق بر دلم بند بوداندوه فراق بر دلم چند بود

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 41

از چشم و دل من آب و آتش خیزدوز هر دو زمانه رستخیز انگیزد

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 58

تا تو نکنی بدشمن و دوست نظرنه نفع رسد بدشمن و دوست نه ضر

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 69

گر خیزد هیچ دیبه از هیچ طرازتارش گل و پودش ز می و مشک طراز

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 76

سه چیز ترا سه چیز داده است جمالخَدّ را خط و زلف را گل و عارض خال

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 98

ای کرده به بند دوستی بسته دلمبا تو به هوای و مهر پیوسته دلم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 102

ای دوست بیا تا ره دیگر گیریموآزار و جفاها ز میان برگیریم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 103

یوسف‌رویی کز او فغان کرد دلمچون دستِ زنان مصریان کرد دلم

Qətran Təbrizi1 dəq