Rəfiq Zəka Xəndan
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Kişilər candan ağrısa,Ağrıdan bezər, ağlamaz.
Nələr görmüşəmBu dünyaya göz açandan, ey Rəfiq, nələrgörmüşəm,
İnsanlığın tarixiyləYurddaşlarım qonaqları xoşlayır,İnsanlığa yasaqları daşlayır.
YorulmazŞairlər yazmaqdan darılmaz, qızım,Çağlayan irmaqlar durulmaz, qızım!
Sev şairləriUlu şairlərlə ülfət eylə, sev!Oğul, atan kimi sev şairləri!
Anamın südüdürSevgili dilimdir mənim sevgilim,Dilimdə anamın südüdür dilim.
Şəhid əsgərDöyüş meydanında arxası üstəYıxılıb gözləri açıq bir igid.
OlmaqMənim fəğanımı dinləyər könül,Dərdimdən yer ağlar, asiman ağlar.
Bir parça şeirQuşlar ki qonar, nəğmə deyər dilsiz ağac da,Bülbüllər uçan, güllər açan bağça şeirdir.
Neylərəm mənQalın-qalın meşələrdəNə çeşidli heyvanlar var,
Bir qəm üçünBir qəm üçün qəm eyləmə,Uğrayarsan iki qəmə.
Vicdansız olanHər bir ulusun mərdi də, namərdi də vardır,Hər ölkədə nadan da var, alim də var, oğlum!
UnudulmazDünyada bir fransız yoxKi fransızca bilməsin,
Mənliyi günəşlə doluMənə sual verdi köhnə bir müdir,Füzuli şiədir, yoxsa sünnüdür?
Ölümdən adlayanlarUcalan heykəllər kimlər üçündür,Əbədi məşəllər kimlər üçündür?!
Yaylaqdaİldırım qopur, şimşək çaxırdı,Göy yamaclara yağış yağırdı.
AlqışlayınÇocuqlarım, bağışlayın alışmadan sönənləri,Çocuqlarım, alqışlayın alçaqlığı yenənləri!
Bu insanlı həyatdaBu insanlı həyatdaBir insanla aran yox.
Həyat bahardır, gülümHəyat bahardır, gülüm,Ölüm qışdır, soyuqdur.
SərhədlərimizCanla, başla qorudu yurdumuzu cədlərimiz,Ayla, yıldızla ucaldı ulu məbədlərimiz,
Bir saniyədən sonraTanrım quruyan gözlərimə yaş verəcəkdir,Yurddaşlarıma bir Ata türkdaş verəcəkdir!..
Sönən deyildirKim deyir, bir sabah sönər bu dünya,Günəş sönməyincə sönən deyildir!
Nə umarOlarmı ulussuz yurd yer üzündə?O bir boş sahədir çölün düzündə!
BizAnadan olmaya bilərdik biz,Nə yaşardıq, nə də ölərdik biz,
GülüstanlarAyıran çoxmudur arifləri nadanlardan?Uzaq olmaq dilərəm maskalı insanlardan,
Zülmət gecəBu gecə bir qərib qaranlıq var,Bu qaranlıqda min toranlıq var.
Şəhid gəliniQəlbində sənin dursa da bir daş,Qaplan südü içmişdi o yurddaş.
BilsəmVarlıqda yox olmuşdu mənim qayğılı dərdim,Gözlərdə könül məşəlini yandıra bilsəm.
Onsuz gecəSonsuz gecələr cənnətə uğrardım onunla,Dağlardakı sellər kimi çağlardım onunla.
Hər sabahHər sabah artır yaşı yurddaşların,Türkü deyən sevgili qurddaşların.