Rəfiq Zəka Xəndan
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mən könüldən elimin aşiqiyəm,Min könüldən dilimin aşiqiyəm,
YıxıldınYelkənim daşa toxundu,Taleyim durdu qəsdimə.
KörpəƏr kişinin şərəfidir ər qadın,Bifar qadın ər kişiyə zərbədir.
SularSular var, arası buz bağlayıbdır,Sular var, yarası duz bağlayıbdır.
İşıqGünəşin, ulduzun, Ayın işığıGecənin, gündüzün yar-yaraşığı
Gözəl BərdəUlu Nizaminin sevdiyi Bərdə,Uyuyur ulduzlu düşüncələrdə.
UcalarBayquş xarabada ular,Quzğun leşə meyil salar.
Dirilər, ölülərNə yaşam zövqünü anlar, nə ölüm dərdi bilər,Kim görünməzsə məzarlıqda bu varlıqda, oğul!
QırılmazSazın çağlayışı könül selləri,Onu alqışlayan əllər qırılmaz,
Çıxmaq istərəmYoxluğun sonu yox, varlıq sonludur,Bir yanı torpaqdır, bir yanı sudur.
Uzaq düşdüMəndən, ah, sevgilim uzaq düşdü,Bağrıma qar, qırov, sazaq düşdü.
Anadan iblis olan insan yoxAnadan iblis olan insan yox,İçi xalis pis olan insan yox.
Ulu şairlərUlu sənət bir ocaqdır, sönə bilməz, yanacaq,Bir gülüstan ki, xəzan yelləri əssin, solmur.
Günəş görünərmi göz qamaşandaGünəş görünərmi göz qamaşanda,Qızıl şəfəqləri aşıb-daşanda?!
OluncaYurda arxalanıb, ulusa uydum,Çocuqluq çağım keçmiş olunca.
Telefonla çox uzun konuşa bilmirəm mənTelefonla çox uzun konuşa bilmirəm mən,Ən əziz adam olsun, danışa bilmirəm mən.
YelkənDənizdə tufan qopub,Hər dalğa bir dağ kimi.
SəninGecə-gündüz ürəyim yurdu anarkən vurdu,Gecə-gündüz qopuzumdan duyulan dərd ulusum!
Yazmaya bilməzBir şairə susmaq yaraşarmı?Duyduqlarını yozmaya bilməz.
AncaqHünərdir yaşamın qədrini bilmək,Yaşamaq ərlərə deyil oyuncaq.
DərdƏn ağılsız olanın da olur az-maz dərdi,İnsanın ağlı çoxaldıqca azalmaz dərdi.
SöylərəmTürkümü şəfqətlilərə söylərəm,Alqış o ərdəmli həsədsizlərə!
RütbəƏrənlər rütbəni vecinə almaz,Ərlər vəzifədən güc almaz, canım!
XəndanımaBu sənin ulusun, bu vətənindir,Sən onların olsan, onlar sənindir!
YaranırYazda coşan dağ selləriQışın qarından yaranır.
İmzaTürkülərlə söylərəm gerçəkdəki röyamı mən,Duyğularla eylərəm dastan könül dünyamı mən,
Bu üzdənAy kimi gülsən də qaranlıqlara,Qaşın, saçın qara, gözün qaradır,
O taydaKönlümdən hər gün keçir gözəl Təbrizim mənim,Gözəllikdə, sevgidə əzəl Təbrizim mənim!
Şairlər uçuşdadırBəzən bir dağ başındaDursalar da lal kimi,
DuyğularımlaYurduma bağlandı bütün varlığım,Mutluluğum – xalqıma oxşarlığım.