Rəfiq Zəka Xəndan
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Vətən sevgisiylə kama yetmişik,Vətənsiz insanın mənliyi çılpaq.
Ulu sevgiUlu sevgisidir məcnun könlümün,İlahi bir Leyli Azərbaycanım!
DeyibMənə anam laylanı ana dilində deyib,Gərək insan dünyanı qana dilində, deyib.
Bayquşu susdurTarixdə qalan bir ulusa düşmən olanlarKimlərdir, oğul? Məsləki, vicdanı yalanlar!
Bir ömürBir ömür nə qədər sürür, kim bilir?Nə şair, nə alim, nə həkim bilir!
Bir ulusunBir vətənin dildir ömürdük canı,Bir ulusun dastanı dildir, oğul!
Şair olanınŞair olanın dərdi dinəndə,Misraları dəhşətə qan ağlar.
Əl çalanUlusun düşməninə əl çalan alçaqlardır,Yapalaqlarla düşüb alçalan alçaqlardır.
Dünya dinləyirCılızlar ölümü anıb inləyir,Ərdəmli oğullar onu önləyir,
GüləcəkGerçəyin gül üzü güldükcə könüllər güləcək,Gerçək insanlığa güldükcə gülümsər gələcək!
NağılAy şəfəq çiləyirdiBeyrutun üzərinə,
“Ocaqdaşlarım” kitabıBu kitab toplusudur illətimin,Yurdumun ruhuna hopmuş yasıdır!
YadırğamayınSiz ey iki fidanım,Oğlum, atam Xəndanım,
Sarı simÇağıldayan tarın səsi,Bilməm, nə tilsim eylədi.
GedərBülbül ağlar gülşən üçün,Qərib ölər vətən üçün.
Gül nəfəsli bülbüləNə söyləyir qızılgülə,Nədir düşündürən məni?
Dadlı çiçəkSevgi! O könüllərdə açan dadlı çiçəkdir,Bir yol sevən, əlbəttə, ömürlük sevəcəkdir!
Gözəlim həyatHislərim olsaydı şəfəqlər kimi,Gözəlim həyatı saçaqlayardım,
DinləyinSeçkilər göstərdi ki, hələ yamandır halımız,Böylə getsə bitməyən zülmətdir istiqbalımız.
ƏrdəmlilərSöz almayaq nə ərəbdən, nə farsdan,Yetər bizə aydan arı dilimiz.
Yaralı qurdAlparslan Türkeşə*Bilə bilməm, nə gətirdi məni heyvanxanaya,
Balış nənəmBalış nənəm soyumayan bir ocaq idi,Nəfəsinə isinərdi damımız onun.
Ulu ustadlarUlu ustadların eşqiylə yanın,Həyat nə deməkdir onlar açıqlar.
Bakı – İstanbulBir dostum söylədi ki, keçib getdi çənlərin,Keçərkən Dolmabağça, Topqapı sarayından.
DüşmənDüşmən mənə pis söz desə, əfv eyləyərəm mən,Əfv eyləyərəm, bəlkə də səhv eyləyərəm mən.
AnamaMən "annə" deyirdim anama bir zaman, "annə"!Sənsiz, ürəyim bir teli qopmuş kaman, annə!
YıxılmazYurdu bir an unutma, ömründə,Yurdla çarpan ürək sıxılmaz, oğul!
Yallı yarandıUlusum əl-ələ verdiyi gündən,Yallı yarandı.
ÇocuqlarımHəsrətəm, mən sizə, ey çocuqlarım,Canımda qalmayıb hey, çocuqlarım!
Köhnə dostlarımGün aydın, ey mənim əski dostlarım,Uzun illər boyu uzaq düşmüşük.