Rəfiq Zəka Xəndan
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sazın çağlayışı könül selləri,Onu alqışlayan əllər qırılmaz,
YıxıldınYelkənim daşa toxundu,Taleyim durdu qəsdimə.
KörpəƏr kişinin şərəfidir ər qadın,Bifar qadın ər kişiyə zərbədir.
Sevgilim, sevgimMən könüldən elimin aşiqiyəm,Min könüldən dilimin aşiqiyəm,
İşıqGünəşin, ulduzun, Ayın işığıGecənin, gündüzün yar-yaraşığı
AncaqHünərdir yaşamın qədrini bilmək,Yaşamaq ərlərə deyil oyuncaq.
Gözəl BərdəUlu Nizaminin sevdiyi Bərdə,Uyuyur ulduzlu düşüncələrdə.
Bu üzdənAy kimi gülsən də qaranlıqlara,Qaşın, saçın qara, gözün qaradır,
UcalarBayquş xarabada ular,Quzğun leşə meyil salar.
Uzaq düşdüMəndən, ah, sevgilim uzaq düşdü,Bağrıma qar, qırov, sazaq düşdü.
YelkənDənizdə tufan qopub,Hər dalğa bir dağ kimi.
SəninGecə-gündüz ürəyim yurdu anarkən vurdu,Gecə-gündüz qopuzumdan duyulan dərd ulusum!
Alçaqlar olan yerdəGözdən asılar pərdə,Alçaqlar olan yerdə,
RütbəƏrənlər rütbəni vecinə almaz,Ərlər vəzifədən güc almaz, canım!
XəndanımaBu sənin ulusun, bu vətənindir,Sən onların olsan, onlar sənindir!
YaranırYazda coşan dağ selləriQışın qarından yaranır.
Dirilər, ölülərNə yaşam zövqünü anlar, nə ölüm dərdi bilər,Kim görünməzsə məzarlıqda bu varlıqda, oğul!
O taydaKönlümdən hər gün keçir gözəl Təbrizim mənim,Gözəllikdə, sevgidə əzəl Təbrizim mənim!
DuyğularımlaYurduma bağlandı bütün varlığım,Mutluluğum – xalqıma oxşarlığım.
SularSular var, arası buz bağlayıbdır,Sular var, yarası duz bağlayıbdır.
FatehlərAyla ulduzla ucaldıb göyə Türk bayrağını,Türkü üç qitəyə hakim yaradan kimlərdi?!
OlaydıVarmadım yarıma, aləm məni bədbəxt saydı,Bəxtiyardım, o, mənim bəxtimə yar olsaydı.
HəyatdaÖlməli insanlar ölən deyildir,Onların dərdinə qalan tapılmaz.
OluncaYurda arxalanıb, ulusa uydum,Çocuqluq çağım keçmiş olunca.
Dost sevgisiDostu dünyada Rəfiqin demə çoxdur, ey dost,Qələmi düşməninin bağrın oxdur, ey dost,
ƏrənlərCan verib şan alan ərlər var Azərbaycanda,Düşmənə odlu sipərlər var Azərbaycanda!
Nur içindəDeyirdin: yurd mənimçinÖmürlük ziynət olsun.
GətirdinAy oğul, yolunu çox gözləmişdik,Atana, anana şəfa gətirdin.
Yazmaya bilməzBir şairə susmaq yaraşarmı?Duyduqlarını yozmaya bilməz.
SonraMən sənin haqda nə duydumsa, ürəkdən yazdım,Ruhunu, varlığını hiss edərəkdən yazdım!