Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yüz heyif, keçdi zaman, gül kimi canan soldu,Baharın fəsli ötüb, gül də pərişan oldu.
Qəzəl 1873پوشیدن نظر ز جهان عین حکمت استقطع نظر ز خلق کمال بصیرت است
Qəzəl 1883پرواز من به بال و پر تیغ و خنجرستهر زخم، مرغ روح مرا بال دیگرست
Qəzəl 1891پیش کسی که درد به درمان برابرستهر خنده ای به زخم نمایان برابرست
Qəzəl 1904Olub ol qara saçın, gör, necə heyranı odun,Hindliyə məskən olubdur həmişə yanı odun.
Qəzəl 1965آتش به مغزم از می احمر گرفته استاین پنبه از فروغ گهر درگرفته است
Qəzəl 2019ما گرچه بسته ایم لب از گفتگوی دوستآیینه دار راز نهان است روی دوست
Qəzəl 2046بی عشق، آه در جگر روزگار نیستبی درد، تاب در کمر روزگار نیست
Qəzəl 2060در کاروان ما جرس قال و قیل نیستدر عالم مشاهده راه دلیل نیست
Qəzəl 2091صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفتخوش موسمی ز کیسه لیل و نهار رفت
Qəzəl 2094هر زنده دل که جا به مقام رضا گرفتاز تیغ، فیض سایه بال هما گرفت
Qəzəl 2106از حد گذشت وقت سحر آرمیدنتپستان صبح خشک شد از نامکیدنت
Qəzəl 2118در عالم فانی که بقا پا به رکاب استگر زندگی خضر بود نقش بر آب است
Qəzəl 2120در پاس نفس می گذرد عمر عزیزشهر سوخته جانی که دلش همدم غیب است
Qəzəl 2124واعظ نه ترا پایه گفتار بلندستآواز تو از گنبد دستار بلندست
Qəzəl 2133جمعیت خاطر ز پریشانی عقل استمعموری این ملک ز ویرانی عقل است
Qəzəl 2142لعل تو ز روشن گهری جان جهان استتبخال بر آن لعل، سراپرده جان است
Qəzəl 2146سبزی که سیاه است ازو روز من این استسروی که منم فاخته اش این نمکین است
Qəzəl 2148سبزی که مرا ساخته بیتاب همین استخضری که به آدم ندهد آب همین است
Qəzəl 2156روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه استکز چین جبین سلسله جنبان نگاه است
Qəzəl 2175بی دادرس آن کس که فغان چون جرسش هستخاموش نگردد ز فغان تا نفسش هست
Qəzəl 2177در نقطه خاک است نهان، گر خبری هستدر پرده این گرد یتیمی گهری هست
Qəzəl 2183گر دل نکشد دست ز زلف تو عجب نیستگنجینه این راز به غیر از دل شب نیست
Qəzəl 2184در دیده بی شرم و حیا نور ادب نیستبی رویی از آیینه بی پشت، عجب نیست
Qəzəl 2202ای هر دو جهان خاک ره سرو روانتگردون مطوق یکی از فاختگانت
Qəzəl 2203چرخ در تاب از تحمل ماستتیغ در آتش از تغافل ماست
Qəzəl 2209سر زهاد خشک بی شورستلب دلمردگان لب گورست
Qəzəl 2246تا نافه زلف مجلس آراستآهوی حواس، دشت پیماست
Qəzəl 2249بی یار بهار دلنشین نیستاین پنبه داغ یاسمین نیست
Qəzəl 2251از وصل صدف گهر گریزان استبر حسن غریب، خانه زندان است