Qəzəl 1828

Yüz heyif, keçdi zaman, gül kimi canan soldu,Baharın fəsli ötüb, gül də pərişan oldu.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1873

پوشیدن نظر ز جهان عین حکمت استقطع نظر ز خلق کمال بصیرت است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1883

پرواز من به بال و پر تیغ و خنجرستهر زخم، مرغ روح مرا بال دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1891

پیش کسی که درد به درمان برابرستهر خنده ای به زخم نمایان برابرست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1904

Olub ol qara saçın, gör, necə heyranı odun,Hindliyə məskən olubdur həmişə yanı odun.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1965

آتش به مغزم از می احمر گرفته استاین پنبه از فروغ گهر درگرفته است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2019

ما گرچه بسته ایم لب از گفتگوی دوستآیینه دار راز نهان است روی دوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2046

بی عشق، آه در جگر روزگار نیستبی درد، تاب در کمر روزگار نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2060

در کاروان ما جرس قال و قیل نیستدر عالم مشاهده راه دلیل نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2091

صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفتخوش موسمی ز کیسه لیل و نهار رفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2094

هر زنده دل که جا به مقام رضا گرفتاز تیغ، فیض سایه بال هما گرفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2106

از حد گذشت وقت سحر آرمیدنتپستان صبح خشک شد از نامکیدنت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2118

در عالم فانی که بقا پا به رکاب استگر زندگی خضر بود نقش بر آب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2120

در پاس نفس می گذرد عمر عزیزشهر سوخته جانی که دلش همدم غیب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2124

واعظ نه ترا پایه گفتار بلندستآواز تو از گنبد دستار بلندست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2133

جمعیت خاطر ز پریشانی عقل استمعموری این ملک ز ویرانی عقل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2142

لعل تو ز روشن گهری جان جهان استتبخال بر آن لعل، سراپرده جان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2146

سبزی که سیاه است ازو روز من این استسروی که منم فاخته اش این نمکین است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2148

سبزی که مرا ساخته بیتاب همین استخضری که به آدم ندهد آب همین است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2156

روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه استکز چین جبین سلسله جنبان نگاه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2175

بی دادرس آن کس که فغان چون جرسش هستخاموش نگردد ز فغان تا نفسش هست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2177

در نقطه خاک است نهان، گر خبری هستدر پرده این گرد یتیمی گهری هست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2183

گر دل نکشد دست ز زلف تو عجب نیستگنجینه این راز به غیر از دل شب نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2184

در دیده بی شرم و حیا نور ادب نیستبی رویی از آیینه بی پشت، عجب نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2202

ای هر دو جهان خاک ره سرو روانتگردون مطوق یکی از فاختگانت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2203

چرخ در تاب از تحمل ماستتیغ در آتش از تغافل ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2209

سر زهاد خشک بی شورستلب دلمردگان لب گورست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2246

تا نافه زلف مجلس آراستآهوی حواس، دشت پیماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2249

بی یار بهار دلنشین نیستاین پنبه داغ یاسمین نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2251

از وصل صدف گهر گریزان استبر حسن غریب، خانه زندان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq