Qəzəl 3650

از دل خونشده هرکس که شرابی نکشیددامن گل به کف آورد و گلابی نکشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3667

فروغ گوهر دل از سر زبان تابدصفای باغ ز رخسار باغبان تابد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3674

زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردداگرچه نفس از آیینه بی صفا گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3683

ملایمت سپر خصم تندخو گرددشراب شیشه شکن عاجز کدو گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3713

فروغ ذره به چشم من آب می آردکه تاب شعشعه آفتاب می آرد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3726

غریق عشق چه اندیشه از خطر دارد؟ز سر گذشته چه پروای دردسر دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3736

خوشم به باده گلگون که رنگ او داردرگی ز تلخی آن یار تندخو دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3792

دل شکسته من درد را دوا گیردنمک به دیده من رنگ توتیا گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3794

ز می مرا تب لرز خمار می‌گیردز صیقل آینه من غبار می‌گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3829

فغان ز سینه آسوده محشر انگیزدگرستن از جگر گرم، کوثر انگیزد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3831

شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسدکه آب تلخ به سرچشمه بقا نرسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3887

مرا شکستگی پا به آن جناب رساندفتادگی سر شبنم به آفتاب رساند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3895

Söz qanadlı quş kimidir, o uçar, sinədə qalmaz,Yusifi-Kənanı salsan sən əgər kəməndə, qalmaz!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3937

نسیم صبح به آن طره دوتا چه کندبه صدهزار گره یک گرهگشا چه کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3980

Dəryanın vüsətinə dalğalar işarə olar,Yüz yerə parçalanan qəlb də parə-parə olar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3992

مرا به میکده هر کس که راه بنمایددر بهشت به رویش خدای بگشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4130

روی ترا به آتش دل‌ها برشته‌اندلعل ترا به خون جگرها سرشته‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4133

هوش از نظر به نرگس مستم گرفته اندچون ساغر اختیار ز دستم گرفته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4137

عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4180

معشوق کی زاهل هوس یاد می کندشکر کجا ز مور ومگس یاد می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4201

با طفل آنچه جنبش گهواره می‌کندبی‌طاقتی به این دل آواره می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4202

ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کنددر هرپیاله زخم مرا تازه می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4224

O adam ki, fəxr üçün əcdadını yad eyləyər,Bir sümük tapmış o, it tək könlünü şad eyləyər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4232

Gözüm qalan deyildir mülki-malında Hindin,Toz-torpağa bələndim mən ki, yolunda Hindin.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4237

اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بودهرقطره اش ستاره صبح اثر بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4247

Zahid yol alıb Kəbəyə, bax, başında dəstar,Sərxoş nə bilir, yolundakı o daşdı, divar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4250

Meyi tök cama ki, gül soldu daha, lalə gedər,Bu nə karvandı ki, çöldə elə bil halə gedər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4252

Gecələr bu sinəmi qəmli ürək tərk eləyər,Ucalar ahım odu hər gecəni sübhə qədər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4258

از خط فروغ روی تو پنهان کجا شودخامش چراغ ماه به دامان کجا شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4265

Sinədən qalxan o ahlar dönər axırda ələmə,Sahibi-meydan olar sahib olan dərdə-qəmə.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq