Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
آیینه خانه ایم و دم از نور می زنیمشمشیر برق بر جگر مور می زنیم
Qəzəl 5895Köksüm dağını taci-Firiduna vermərəm,Üryan tənimi ətləsi-gərduna vermərəm.
Qəzəl 5947Xudapərəst edibsən, saqi, bu meypərəsti?Nə bütpərəst idim mən, nə xudpərəst, bu bəsdi.
Qəzəl 6378Ya ürəklə ələ al camı, meyə hörmət elə,Ya da heç meyxanaya basma qədəm, möhlət elə.
Qəzəl 6729پشت پا زن بر دو عالم تا فلک پیما شویاز سر دنیا و دین برخیز تا رعنا شوی
Qəzəl 6826Yanmısan sən ki, həyanın tərinə, ey saqi,Camı doldur, gələr halın yerinə, ey saqi.
Qəzəl 1اگر نه مدِّ بسمالله بودی تاجِ عنوانهانگشتی تا قیامت نوْ خطِ شیرازه دیوانها
Qəzəl 2آنچنان کز رفتن گل خار میماند به جااز جوانی حسرت بسیار میماند به جا
Qəzəl 9Ayrılar dostundan, əlbət, olmasa kim mehriban,Bil, sarı yarpaqları bağdan qovar badi-xəzan.
Türki qəzəl 16Saqiya, meydən rəfu qıl çak bolmuş könlümüQıl bu isi qan ilə peyvənd üzülmüş könlümü
Qəzəl 34Həvəsə tabe o gül üzlü nigar olsun niyə?Bu işıqlı ildırım kolluqda tar olsun niyə?
Qəzəl 90روح پاک من کند پاکیزه گوهر تیغ رامشک گردد خون من در ناف جوهر تیغ را
Qəzəl 93آه باشد بِه ز زلفِ عنبرین عشاق رااشک باشد بهتر از دُرِّ ثمین عشاق را
Qəzəl 96بر نمی آید مراد از کعبه گل عشق راهست محراب دعا از رخنه دل عشق را
Qəzəl 109جذبه مجنون سبک سازد ز تمکین سنگ رادر کف طفلان دهد پرواز شاهین سنگ را
Qəzəl 115O acı sözlərə səbr eyləyərək dözdüm mən,Çün kamal əhli olan nakam olur, sezdim mən.
Qəzəl 165برگ کاهی نیست کشت نابسامان مراخوشه از اشک پشیمانی است دهقان مرا
Qəzəl 183Buludun göz yaşı verməzdisə ümmana məni,Özgə cövhər verəcəkdi yenə dövrana məni.
Qəzəl 195Aya bənzər o gözəl aldanar hər yağlı dilə,Kişi istər ki, yolun rişəsini alsın ələ.
Qəzəl 277اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم مادر زمین شور دایم دانه می ریزیم ما
Qəzəl 281Can boğazda, sübhtək biz indi nalan olmuşuq,Dərdimiz çıxmış üzə, eşqi nümayan olmuşuq.
Qəzəl 288صبر و طاقت از دل بی تاب می جوییم ماحیرت آیینه از سیماب می جوییم ما
Qəzəl 367لب یاقوت او تا داد از خط عرض لشکر راحصاری کرد در گرد یتیمی آب گوهر را
Qəzəl 495نه به چشم و دل تنها نگرانیم تراهمچو دام از همه اعضا نگرانیم ترا
Qəzəl 569مشرق مهر بود سینه بی کینه ماصاف چون صبح به آفاق بود سینه ما
Qəzəl 570چرخ پر گوهر شب تاب شد از گریه ماماه در هاله گرداب شد از گریه ما
Qəzəl 574Kəmalın hüsnü hara, gözdə iztirab hara?Şükufə bəhri hara, xeymeyi-hübab hara?
Qəzəl 587به شاهراه توکل بود سفر ما رایکی است توشه و زنار بر کمر ما را
Qəzəl 593Qəribədir, çəkir əqlin müdam kəməndə səni,Məhəbbət azad edər, əql edərsə bəndə səni.
Qəzəl 595Asan da gəlməsin, ey ağciyər, şikar sənə,Çətin başa gələcək axırı bu kar sənə.