Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mən nə təxtü-tac, nə də mülki-Süleyman istərəm.Kaş ki, məndən razı qalsın nazlı canan, istərəm.
Qəzəl 1978خال تو ریشه در شکرستان دوانده استاز خط سبز، شهپر طوطی رسانده است
Qəzəl 1986Güldün, gülüşün pərdəni atdı dodağından,Ayna dəxi gül dərdi sənin gül yanağından.
Qəzəl 2048داغم چو آفتاب سیاهی پذیر نیستچون صبح چاک سینه من بخیه گیر نیست
Qəzəl 2101Bu könül get-gedə o ləl-ləbin rənginə düşdü, düşdü,Kuzə öz ixtiyarın verdi, meyin çənginə düşdü, düşdü.
Qəzəl 2103گر در میان هوا چو حبابت نمی گرفتدریا به هیچ و پوچ حسابت نمی گرفت
Qəzəl 2144دل بر شکن طره دلدار گران استفریاد که این نغمه بر این تار گران است
Qəzəl 2164رخسار تو روز سیه ریش ندیده استزلف سیهت مفلسی دل نکشیده است
Qəzəl 2178در زیر فلک نیست اگر همنفسی هستدر پرده غیب است اگر دادرسی هست
Qəzəl 2208Varına eyləmə sən çox etibar,Günəşi göydə gəzən yerdə tapar.
Qəzəl 2210در دل هر که ذوق شبگیرستخنده صبح، خنده شیرست
Qəzəl 2234کجا میل کبابم در شراب است؟بط می هم شراب و هم کباب است
Qəzəl 2245از نظر هرگز خیالش دور نیستیک نفس دریای ما بی شور نیست
Qəzəl 2268نیست با دیده ظاهر دل روشن محتاجنبود خانه آیینه به روزن محتاج
Qəzəl 2271تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟تا کی به گرد مار بگردی به بوی گنج؟
Qəzəl 2337می خورد با دیگران مستانه بر ما بگذرددر فرنگ این ظلم و این بیداد حاشا بگذرد!
Qəzəl 2362دل در آن زلف کمندانداز خود را جمع کردکبک من در چنگل شهباز خود را جمع کرد
Qəzəl 2371عاقبت تسخیر آن سیمین بدن خواهیم کردچشم چون دستار خود را پیرهن خواهیم کرد
Qəzəl 2396شمع ما را عاقبت اشک دمادم می خوردحاصل این بوستان را چشم شبنم می خورد
Qəzəl 2398خون خود یوسف درون چاه کنعان می خورداین سزای آن که روی دست اخوان می خورد
Qəzəl 2447Sürünər torpaq ilə, zülfü yerə şanə çəkər,Açar hərdən yaxasın, gərdənini yanə çəkər.
Qəzəl 2550تشنه جانان را کجا سیراب ساغر میکند؟ریگ در یک آب خوردن بحر را بر میکند
Qəzəl 2563ساغر پر می علاج جان محزون میکندگرد پاک از چهره سیلاب جیحون میکند
Qəzəl 2702گلشن حسن از بهار عشق خرم میشوداشک بلبل رنگ چون گرداند شبنم میشود
Qəzəl 2762جوش گل شد، بادهٔ گلرنگ میباید کشیدانتقام از چرخ پر نیرنگ میباید کشید
Qəzəl 2777Etməyib nə ay, nə ulduz, nə Günəş dünyanı ağ,Bir yığın insan sümüyü etdi bu zindanı ağ,
Qəzəl 2857زدست تنگ بر بی برگ دنیا تنگ می گرددبه ره پیما زکفش تنگ صحرا تنگ می گردد
Qəzəl 2858از ان در خلوت معشوق بر من حال می گرددکه از چشم سخنگو صحبت من قال می گردد
Qəzəl 2896تماشای بتان از چشم خون بسیار میآردنگاه گرم آخر آه آتشبار میآرد
Qəzəl 3102Xoş o rindin halına, meyxanada olmuş ağa,Elə məstdir, yıxılır gah sola o, gah da sağa.