Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
به آسانی به روی زرد ما کی رنگ می آید؟به دور ما می لعلی برون از سنگ می آید
Qəzəl 3206بغیر از دل مصاف عشق دیگر از که می آید؟زدن بر قلب آتش چون سمندر از که می آید؟
Qəzəl 3208گران گشتم به چشمش بس که رفتم بیطلب سویشمرا از پای نافرمان چهها بر سر نمیآید!
Qəzəl 3211ز مغز من به صهبا خشکی غم برنمی آیدرسانم گر به آب این خاک را، نم برنمی آید
Qəzəl 3212مصفا تا نمیگردد، ز تن جان برنمیآیدنگردد پاک تا یوسف، ز زندان برنمیآید
Qəzəl 3213خیال او به تدبیر از دل من برنمیآیدکه هرگز خارخار از دل به سوزن برنمیآید
Qəzəl 3223زدل رم می کند، چشم بلاجو این چنین بایدنمی گردد به مجنون رام، آهو این چنین باید
Qəzəl 3226نکویان را عتاب و لطف با هم یار میبایدزبان تلخ با لبهای شکربار میباید
Qəzəl 3227قبول عشق سرکش را دل دیوانه می بایدکه تاج خسروان را گوهر یکدانه می باید
Qəzəl 3231دل عاشق کی از هر نسخه وصف الحال بگشاید؟مگر گاهی زدیوان قیامت فال بگشاید
Qəzəl 3233گره تا کی ز ابروی سخن پرداز نگشاید؟در رحمت به رویم چند آن طناز نگشاید؟
Qəzəl 3241دل سودازده در طره دلدار افتادگل بچینید که دیوانه به بازار افتاد
Qəzəl 3242هرکه را چشم بر آن طاق دو ابرو افتاددو جهان یکقلم از طاق دل او افتاد
Qəzəl 3250کور باد آن که ز روی تو نظر میپیچدسر مبادش که ز شمشیر تو سر میپیچد
Qəzəl 3253نفس از توبه صادق دم عیسی گردددست از بیعت تقوی ید بیضا گردد
Qəzəl 3255پنبه گوشم اگر پنبه مینا گرددمستی باده گلرنگ دو بالا گردد
Qəzəl 3257سخن عشق محال است مکرر گرددبحر در هر نفسی عالم دیگر گردد
Qəzəl 3267چشم شوخ تو چو بر همزن مژگان گردددو جهان فتنه به هم دست و گریبان گردد
Qəzəl 3281سر ارباب جدل خرج زبان میگرددرگ گردن چو قوی گشت سنان میگردد
Qəzəl 3282راست آزرده کی از زخم زبان میگردد؟تیر کج باعث آرام نشان میگردد
Qəzəl 3287کوه در بادیه شوق کمر میبنددخاک چون آب روان بار سفر میبندد
Qəzəl 3290کلفت از سینه می ناب برون می آردگرد ازین غمکده سیلاب برون می آرد
Qəzəl 3294می در آن لعل گهربار تماشا داردآب در گوهر شهوار تماشا دارد
Qəzəl 3296از ترشرویی ما خاک چه پروا دارد؟می اگر سرکه شود تاک چه پروا دارد؟
Qəzəl 3301شوق من سرکشی از زلف معنبر داردآتشم بال و پر از دامن محشر دارد
Qəzəl 3302سخنی کز دل بیتاب بود پرداردنامه شوق چه حاجت به کبوتر دارد؟
Qəzəl 3314از بتان شسته عذاری که حجابی داردچشم بد دور که خوش عالم آبی دارد
Qəzəl 3315لب لعل تو اگر جام شرابی دارددل ما نیز نمک خورده کبابی دارد
Qəzəl 3325پاس اندوه دل تنگ نگه می داردشیشه ما طرف سنگ نگه می دارد
Qəzəl 3330هر که آیینه به روشنگر ساغر ببردرخی افروخته چون مهر به محشر ببرد