Qəzəl 3586

چه بهشتی است که دستم کمر یار شودمغرب بوسه ام آن مشرق گفتار شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3587

کی بود دل به سر کوی تو سیار شود؟گل دستار من آن سایه دیوار شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3588

نیست ممکن دل ازان جان جهان سیر شودحسن از آیینه محال است که دلگیر شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3589

شوق را صبر محال است عنانگیر شودکه شنیده است نیستان قفس شیر شود؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3594

از نظر دور کِی آن خط بناگوش شود؟طفل را چون شب آدینه فراموش شود؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3595

باده در شیشه و پیمانه من سنگ شودسبزی بخت بر آیینه من زنگ شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3599

گر ز رخسار شوی باغ و بهارم چه شود؟سبز اگر از تو شود بوته خارم چه شود؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3601

راه مقصود طی از آبله پا نشودگره از رشته به دندان گهر وا نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3613

عاشق دلشده هرچند که آواز دهدکوه تمکین تو مشکل که صدا باز دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3617

بر سر حرف، گر آن چشم فسون ساز آیدبا نفس سوختگی سرمه به آواز آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3618

بی خبر از در من یار مگر باز آیدور نه آن صبر که دارد که خبر باز آید؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3621

بوی دل از نفس باد صبا می‌آیدمی‌توان یافت کز آن زلف دوتا می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3625

چشم آیینه گر از خواب بهم می آیدمژه عاشق بیتاب بهم می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3627

خانه بر دوش غریبی ز وطن می‌آیدرو خراشیده عقیقی به یمن می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3628

کلکم از سیر بدخشان سخن می آیدسرخ رو از سر میدان سخن می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3631

ناله ای کز دل بیدرد برون می آیدتیغی از پنجه نامرد برون می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3637

هر طرف لاله رخی هست، نظر می بایدداغ بر روی هم افتاده، جگر می باید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3638

سرو بستان حیا غنچه جبین می بایدنرگس باغ ادب پرده نشین می باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3639

عاشق آزرده و محزون و غمین می بایدصاحب گنج گهر تلخ جبین می باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3647

چه عجب گر ز بهاران به نوایی نرسیدفیض خار سر دیوار به پایی نرسید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3662

به دور لعل تو یاقوت از آب و رنگ افتادز چشم جوهریان چون سفال و سنگ افتاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3663

ز روی خشت خم از جوش باده جام افتادبیار باده که طشت خرد ز بام افتاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3671

نه موج از دل دریا کرانه می‌طلبدکه بهر محو شدن تازیانه می‌طلبد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3679

ز چهره تو نگه داغدار برگرددنسیم، سوخته زین لاله زار برگردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3680

تو سعی کن که دلت ساده از رقم گرددکه دل چو پاک شد از نقش، جام جم گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3685

ز چهره تو نظرها پرآب می‌گرددز آتش تو جگرها کباب می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3690

به دیده آب اگر از آفتاب می‌گردددل از نظاره روی تو آب می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3691

کجا حریص ملول از گزند می گردد؟که خاک در دهن حرص قند می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3694

مرا دل از قد خم زنگ ناک می گرددز صیقل آینه هرچند پاک می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3695

اگر بهانه طفلان تمام می گرددبه بوسه هم لب لعل تو رام می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq