Qəzəl 748

پروای مرگ نیست گدای برهنه راسیل آب زندگی است سرای برهنه را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 758

بیگانگی شده است ز عالم مراد مایادش به خیر، هر که نیفتد به یاد ما!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 759

یاقوت کهربا شود از آه سرد ماایوب را کند کمری، بار درد ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 770

آشفتگی ز عقل پذیرد دماغ مافانوس گردباد شود بر چراغ ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 771

در سیر و دور می گذرد ماه و سال ماچون گردباد ریشه ندارد نهال ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 775

دل از قضا به دست رضا داده‌ایم ماعمریست تا رضا به قضا داده‌ایم ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 779

خجلت ز عشق پاک گهر می بریم مااز آفتاب دامن تر می بریم ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 784

رنگین تر از حناست بهار و خزان مابر دست خویش بوسه دهد باغبان ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 786

روشن چسان شود به تو سوز نهان ما؟چون شمع کشته است زبان در دهان ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 787

بر رو چو برگ گل ندویده است خون ماچون داغ لاله عشق مکیده است خون ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 790

صبح جهان بود نفس غم زدای ماجان تازه می شود زدم جانفزای ما

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 794

ای حسن پرده‌سوز تو برق نقاب‌هاروی عرق‌فشان تو سیل حجاب‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 795

وقت است جوش باده زند لاله زارهامیگون شود ز لاله لب جویبارها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 802

در زلف مده راه دگر باد صبا رازین بیش ملرزان دل آسوده ما را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 812

دلگیر کند غنچه من صبح وطن رادر خاک کند کلفت من سرو چمن را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 820

درمانده این جسم نزارست دل مادر سنگ نهان همچو شرارست دل ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 846

فروغی است یکرنگی از گوهر مادل ساده فردی است از دفتر ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 861

از تهیدستی است در مغز چنار این پیچ و تابچشم ظاهربین ز بی دردی کند جوهر حساب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 862

حسن آن لبهای میگون بیش گردد در عتابمی دواند ریشه در دل از رگ تلخی شراب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 866

گرچه با هر موجه ای دام دگر می دارد آباز ته دل وصل دریا در نظر می دارد آب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 871

در محیط عشق باشد از سر پر خون حبابباشد این دریای خون آشام را گلگون حباب

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 872

گر به ظاهر بادپیماییم ما همچون حباباز هواداران دریاییم ما همچون حباب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 879

چون چراغ روز، با آن روشنایی آفتابهست با رویش خجل از خودنمایی آفتاب

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 882

چشم عاشق خاک کوی دلستان بیند به خوابهر چه هر کس در نظر دارد، همان بیند به خواب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 884

مد کوتاهی است صبح از دفتر احسان شبسرمکش چون خامه زنهار از خط فرمان شب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 888

بیا کز دوریت مژگان به چشمم سوزن است امشبنفس در سینه ام چون خار در پیراهن است امشب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 900

ز خط رحیم نشد حسن یار با احباببه چشم آینه از توتیا نیامد آب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 906

ز بس به می شدم آلوده چون سبوی شرابتوان مقام مرا یافتن به بوی شراب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 913

از اشک بلبل است رگ تلخی گلابنادان کند حواله ز غفلت به آفتاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 918

صبح گشاده‌روی بوَد در حجاب شبچون باد، سرسری مگذر از نقاب شب

Saib TəbriziQəzəl4 dəq