Qəzəl 2619

یاد ایامی که بزم عیش ما معمور بودمغز ما از نشأه می پرده دار حور بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2622

ریزش اشک ندامت غافلان را بس بودمشت آبی لشکر خواب گران را بس بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2634

روح را در تنگنای جسم کی شادی بود؟مرغ دام افتاده را شادی در آزادی بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2656

در دل هرکس که ذوق جستجو پیدا شودقطره اش در عین گوهر واصل دریا شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2660

عشق راهی نیست کان را منزلی پیدا شوداین نه دریایی است کاو را ساحلی پیدا شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2662

در جهان بی نیاز خاک سیم و زر شودآبرو را چون کنی گردآوری گوهر شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2672

حاش لله از ملامت شوق جانان کم شودخارخار کعبه از خار مغیلان کم شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2673

گفتگو از عقد دندان گوهر غلطان شودپوچ گو گردد کهنسالی که بی دندان شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2676

خاک نتواند حجاب دیده روشن شوددیده روشن چراغی نیست بی روغن شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2679

حق طلب آسوده در دنیای باطل کی شود؟سنگ راه سیل بی زنهار منزل کی شود؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2717

دل ز احیای شب دیجور روشن می شودزین جواهر سرمه چشم کور روشن می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2719

از تجرد نور حکمت در دل افزون می‌شودخُم چو خالی شد ز مِی ، جایِ فلاطون می‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2720

از نظربازان کمال حسن افزون می‌شوداز فشار طوق قمری سرو موزون می‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2744

چشم فتانت که داد دلبریایی می دهدغمزه را تعلیم کافر ماجرایی می دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2755

شوخی میخانه از محراب می باید کشیداز سراب خشک، ناز آب می باید کشید

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2766

تا خط مشکین لب لعل ترا در بر کشیدموج بیتابی الف بر سینه کوثر کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2769

از سرم چون شمع آخر سوز پنهان سر کشیدز آنچه دامن می کشیدم از گریبان سر کشید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2774

از گداز جسم، جان پاک گوهر شد سفیدآخر از خاکستر خود روی اخگر شد سفید

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2785

گردش سال است، می در ساغر عشرت کنیدگوش مینا را تهی از پنبه غفلت کنید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2796

زخط پشت لب آن طاق ابرو از نظر افتدکه نقش آخر از نقش نخستین خوبتر افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2797

در آن مجلس که از مستی رخت طاقت گداز افتداگر خورشید تابان چهره افروزد به گاز افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2798

به امید چه دنبال زبان کس چون جرس افتد؟خموشی به زفریادی که بی فریادرس افتد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2799

شود خون عاقبت هر دل که زلفش را به چنگ افتدخلاصی نیست هر کس را که در قید فرنگ افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2808

دل آزاده از طولِ اَمَل بسیار می پیچدکه مصحف بر خود از شیرازه زنار می پیچد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2815

به هر آب تنک کی همت من آشنا گردد؟من و بحری که از یک موجش این نه آسیا گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2817

زدندان ریختن عقد سخن زیر و زبرگرددکف افسوس می گردد صدف چون بی گهر گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2819

غم از سنگ ملامت نیست سرگرم محبت رادو بالا خنده این کبک از کوه و کمر گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2820

در ایام تهیدستی فغان صاحب اثر گرددندارد ناله جانسوز چون نی پر شکر گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2821

مبادا دولت دنیا نصیب بد گهر گرددکه تیغ از آبداری تشنه خون بیشتر گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2823

نسیم صبحگاه از غنچه ام دلگیر برگرددگره چون محکم افتد ناخن تدبیر برگردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq