Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
هر زنده دل که جا به مقام رضا گرفتاز تیغ، فیض سایه بال هما گرفت
Qəzəl 2103گر در میان هوا چو حبابت نمی گرفتدریا به هیچ و پوچ حسابت نمی گرفت
Qəzəl 2118در عالم فانی که بقا پا به رکاب استگر زندگی خضر بود نقش بر آب است
Qəzəl 2178در زیر فلک نیست اگر همنفسی هستدر پرده غیب است اگر دادرسی هست
Qəzəl 2179هر خال ترا زیر نگین ملک جمی هستدر هر شکن زلف تو بیت الصنمی هست
Qəzəl 2180با ما سبب کینه گردون دغا چیست؟تقصیر چه و جرم کدام است و خطا چیست؟
Qəzəl 2194در ظاهر اگر پشت به من همچو کمان داشتلیک از ته دل روی توجه به نشان داشت
Qəzəl 2231Bu bağın hər tikanı yol göstərən nişandı,Hər şəbnəmi, deyirsən, ayineyi-cahandı.
Qəzəl 2246تا نافه زلف مجلس آراستآهوی حواس، دشت پیماست
Qəzəl 2251از وصل صدف گهر گریزان استبر حسن غریب، خانه زندان است
Qəzəl 2253لطف بتان جانگدازتر ز عتاب استشبنم این باغ تلختر ز گلاب است
Qəzəl 2254حلقه گوش تو گوشواره صبح استخال بناگوش تو ستاره صبح است
Qəzəl 2261غباری بجا از زمین مانده استبخاری ز چرخ برین مانده است
Qəzəl 2270به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاجبه آفتاب ز خامی بود ثمر محتاج
Qəzəl 2294آفاق را کند به نفش مشکبار صبحباشد بهار عنبر شبهای تار صبح
Qəzəl 2295از بس مکدرست درین روزگار صبحاز دل نمی کشد نفس بی غبار صبح
Qəzəl 2306مکن دراز به طعن فلک زبان گستاخترنج دست قضا را مکن نشان گستاخ
Qəzəl 2334وسعت مشرب زدل اندیشه فردا نبرداین غبار از خاطر من دامن صحرا نبرد
Qəzəl 2372گرچه انفاس گرامی سینه صرف آه کرداینقدر شد دانه خود را جدا از کاه کرد
Qəzəl 2376آب حیوان دید لعلت را و ایمان تازه کرداز دهان موج بیتابانه صد خمیازه کرد
Qəzəl 2397چون ز باد آن زلف چون زنجیر بر هم می خوردعشق را سر رشته تدبیر بر هم می خورد
Qəzəl 2399این جواب آن غزل صائب که راقم گفته استتیغ دایم آب در جو دارد و خون می خورد
Qəzəl 2479حُسن را پوشیده در خط چون عنبر کردهاندچشمه آیینه را خسپوش جوهر کردهاند
Qəzəl 2480Yəqin o bal gülüşə süd qatılıb, bir də şəkərCan alan ləblər isə duzludu, bilsən, nə qədər?!
Qəzəl 2517Zülfünün ətriylə şanə sərbəsər ənbər olar,Gözlərində sürmələr dil-dil ötən dilbər olar.
Qəzəl 2518عشق خوش سودا کف بی مغز را عنبر کندآه را ریحان، سرشک تلخ را گوهر کند
Qəzəl 2521جلوه ای سرکن که خون از چشم بلبل سر کنداشک شبنم بی حجاب از دیده گل سر کند
Qəzəl 2600رهنوردانی که چون خورشید تنها می رونداز زمین پست بر اوج ثریا می روند
Qəzəl 2601Kim ola guşənişin, göylə o, həmsöhbət olar,Fikri göylərdə gəzən qəlbi dolu həsrət olar.
Qəzəl 2614ای خط بیرحم ازان عارض دمیدن زود بودآن گل نشکفته را نادیده چیدن زود بود