Qəzəl 2274

بی شهادت زینهار از تیغ جانان سرمپیچتا نگردی لعل از خورشید تابان سرمپیچ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2280

قرص خورشیدست اول لقمه مهمان صبحچون توانم داد شرح نعمت الوان صبح؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2289

نمک به دیده غفلت کن از سفیده صبحکه صد کتاب سخن هست در جریده صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2292

دهد به روزن اگر نور، مهر تابان طرحبه عاشقان دهد آن ماه چشم حیران طرح

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2303

ای خدنگ آه کوتاهی مکن در کین چرخچشمه های خون روان کن از دل سنگین چرخ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2304

دردمندی کرد بر من شربت دیدار تلخقند باشد در دهان مردم بیمار تلخ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2315

حسن خواهد رفت و داغت بر جگر خواهد نهادخواهد آمد خط و قانون دگر خواهد نهاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2324

رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم بردکشتی از خشکی به دریای گهر خواهیم برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2325

از حریم ما سخن چین چون سخن بیرون برد؟باد نتوانست نکهت زین چمن بیرون برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2335

از شکست من دم تیغ تغافل می‌پردرنگ سیلاب از ثبات پای این پل می‌پرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2338

بر جهان هر کس که از روی تأمل بگذرداز بساط خار با دامان پر گل بگذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2357

کعبه را دریافت هر کس خاطری معمور کردشد سلیمان هر که دست خود حصار مور کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2360

روزه نزدیک است می باید کلوخ انداز کردزاهدان خشک را رندانه از سر باز کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2381

آه سردی ناتوانان را به فریاد آوردباد چون شیر این نیستان را به فریاد آورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2390

می برون زان چهره شاداب گل می آورداز زمین پاک بیرون آب گل می آورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2447

Sürünər torpaq ilə, zülfü yerə şanə çəkər,Açar hərdən yaxasın, gərdənini yanə çəkər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2466

از هجوم اشک دل در چشم خونپالا نمانددر قفس از جوش گل از بهر بلبل جا نماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2529

صحبت روشن ضمیران جسمها را جان کندکوه را برق تجلی آتشین جولان کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2530

دیده پرخون من گر این چنین طوفان کندپنجه خورشید را سرپنجه مرجان کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2548

آن که از اوضاع خود دایم شکایت می‌کندخاطر دشمن فزون از خود رعایت می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2560

نفس را مطلق عنان رزق فراوان می‌کندتوسن سرکش چو میدان یافت طوفان می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2567

Qəlbimin səbrini aldı o günəş üzlü nigar,Gülü gün altda qoyanda ətri qalmaz, tez uçar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2586

گوشه گیران در سخاوت بی نظیر عالمندچون دعا با دست خالی دستگیر عالمند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2590

هر که خود را بشکند در دیده هایش جا کنندهر که گردد حلقه، بر رویش در دل وا کنند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2604

Sən əgər dinməyəsən, mey dolu sağər verilər,Bil ki, cənnət bağı da sonra sərasər verilər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2633

مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغناله بلبل درین بستانسرا بیگانه بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2688

آن لب رنگین‌سخن بی‌خواست گویا می‌شودغنچه چون افتاد بازیگوش خود وامی‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2706

هستی ظاهر حجاب قرب یزدان می شودذره اینجا پرده خورشید تابان می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2711

کار ما از ساغر پرمی به سامان می شودمجلس ما از گل ابری گلستان می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2736

بی غرض چون شد سخن تأثیر دیگر می دهدآب روشن را صدف تشریف گوهر می دهد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq