Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از خط گرفته آن مه تابان نمی شوداین مور بار دست سلیمان نمی شود
Qəzəl 4305در دل کسی که راه هوا وهوس دهدآیینه را به دست پریشان نفس دهد
Qəzəl 4315بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسیدآخر ز غیب روزی ما بیطلب رسید
Qəzəl 4323بر یاد عشق بار هوس می توان کشیدبر بوی گل درشتی خس می توان کشید
Qəzəl 4324هر کس نوایی از من آتش زبان شنیدافسرده شد چو زمزمه بلبلان شنید
Qəzəl 4330چشمی که مقید به نظر باز نگرددچون دیده آیینه سخنساز نگردد
Qəzəl 4348پروای خط آن غنچه مستور نداردشکرخبر از قافله مور ندارد
Qəzəl 4353صبح ازل این طرف بنا گوش نداردشام ابد این زلف سیه پوش ندارد
Qəzəl 4355از تلخی می ساغر ما باک ندارداین حوصله را هیچ کف خاک ندارد
Qəzəl 4356آن سنگدل از شکوه ما باک نداردآتش غمی از ناله خاشاک ندارد
Qəzəl 4366ساقی دهن شیشه ما باز به لب کردجان عجبی در تن ارباب طرب کرد
Qəzəl 4377از طوطی من روی سخن رنگ برآورداین آینه را حرف من از زنگ برآورد
Qəzəl 4378گر غیر مرا از تو به نیرنگ برآوردنتوان در دل را به گل وسنگ برآورد
Qəzəl 4386O hüsnün ucundan mənə səhra vətən oldu,Gül çöhrəni görcək bu düzənlər çəmən oldu.
Qəzəl 4406داغی که مرا بر دل دیوانه گذارندشمعی است که بر تربت پروانه گذارند
Qəzəl 4417چون شبنم می بر رخ جانان بنشینددر آب وعرق چشمه حیوان بنشیند
Qəzəl 4421Ol vaxt ki, evim səhra kimi sadə yer idi,Hər dalğa gözümdə, elə bil, balu pər idi.
Qəzəl 4429حرفی که ازان لعل گهربار برآیدرازی است که از مخزن اسرار برآید
Qəzəl 4457شرم وحجاب مارا در پیچ وتاب داردخون خوردن است کارش تیغی که آب دارد
Qəzəl 4469چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشدذرات عالم اورا فرمان پذیرباشد
Qəzəl 4478O fitnəkar gözləri kim bimar eyləmişdir?!Aldanma ki, bu işdə kələk var eyləmişdir.
Qəzəl 4496در دل ما بخت سبز بارندارددانه ما زنگ نوبهار ندارد
Qəzəl 4509دل از خاکساری بهشت خدا شدز گرد یتیمی گهر بی بها شد
Qəzəl 4530ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشدآن را که چنین زهری در زیر نگین باشد
Qəzəl 4541آتش لعل از رخت در عرق شرم مردسیب زنخدان تو دست ز خورشید برد
Qəzəl 4547Al şərabtək dodağın oldu yenə cana ləziz,Qəlbimi saldı fərağın daha əfğana ləziz.
Qəzəl 4571من نمی آیم به هوش از پند، بیهوشم گذاربحر من ساحل نخواهد گشت، در جوشم گذار
Qəzəl 4576هر که می داند که برگردد سخن درکوهسارکی به حرف سخت بگشاید دهن درکوهسار؟
Qəzəl 4586کوه سنگین را سبک جولان کند جام بهارپر برآرد لنگر تمکین درایام بهار
Qəzəl 4587بوی گل می آیداز چاک گریبان بهارتا ز تیغ کیست این زخم نمایان بهار