Pərakəndə şeir 439

توفیق، مرا رخت به منزل نرساندخاشاک مرا موج به ساحل نرساند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 452

دور قدح را مه تمام نداردروشنی ماه این دوام ندارد

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 451

Görünsə nagahan Leyli əgər məstanə səhrada,Olar Məcnun əlində lalələr peymanə səhrada.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 491

Aləmi-mənadan, ey ki, xəbərin yoxdu sənin,Susmağından savayı, bir sipərin yoxdu sənin.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 532

حاشا که دل به ناز و نعیم جهان نهممرغی نیم که بیضه درین آشیان نهم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 553

خون ز چشم عاشقان بیگناه آمد برونتا ز رویش آن خط عاشق نگاه آمد برون

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 569

مشرق مهر بود سینه بی کینه ماصاف چون صبح به آفاق بود سینه ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 570

چرخ پر گوهر شب تاب شد از گریه ماماه در هاله گرداب شد از گریه ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 598

مکن ز ساده دلی خرج چشم بد خود رانگاه دار چو آیینه در نمد خود را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 619

Bu eşq dərdü qəmiylə necə yoğurdu məni,Qiyamətin, elə bil, atəşi qovurdu məni.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 643

پا چو مجنون جمع اگر در دامن صحرا کنیمی توانی رام لیلی را ز استغنا کنی

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 642

Heyrətə saldın, əzizim, gəlişinlə bağı sən,Səni görcək maraq ilə baxaraq susdu süsən.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 662

مرا چون نیست طالع ز آشناییهمان بهتر که سازم با جدایی

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 673

هر نغمه طرازی نرباید دل مستاناز ناله نی وجد کند محمل مستان

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 682

مگر ذوق خودآرایی براندازد نقابش راوگرنه عشق مسکین چه دارد رونمای او؟

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 703

Başlandı yenə od nəfəsi burda baharın,Yüz rəngə çalan qönçələri pozdu qərarın.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 705

Məstlik nişanı artıb üzündə dilnəvazın,Baharda artırar çün nigar da xabi-nazın.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 729

افسرده دل اگر چه ز واسوختن مرابتوان به روی گرم برافروختن مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 817

بر چرخ محیط است فروغ نظر ماساحل دل دریاست ز آب گهر ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 853

ای حسن تو برق خانمان‌هاعشق تو دلیل آسمان‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 915

تا گل ز عکس عارض او چیده است آبدر چشمه از نشاط نگنجیده است آب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 920

Bir ayna kimi vəslinə canan tələb eylə,Əvvəl evi tik, sonra da mehman tələb eylə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 972

دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرستشعله لاغر این چنین از چشم تنگ مجمرست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1009

پرده شرم و حیا را باده ناب آتش استبر گل کاغذ، هوای عالم آب آتش است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1023

چشم خواب آلودگان در انتظار منزل استدیده بیدار دل آیینه دار منزل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1045

حسن عالمسوز ماه من دو بالای گل استکج نگه کردن به دستارش چه یارای گل است؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1046

زهر در ساغر مرا از سیر ماه و انجم استآسمان پر کواکب شیشه پر کژدم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1071

بیخودی دامن به جسم خاکسار افشاندن استاز رخ آیینه هستی غبار افشاندن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1098

آتش افروز شکر شیرینی پیغام توستزخم پیرای ملاحت تلخی دشنام توست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1103

باز از معموره دلها فغان برخاسته استچشم مخمور که از خواب گران برخاسته است؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq