Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
توفیق، مرا رخت به منزل نرساندخاشاک مرا موج به ساحل نرساند
Pərakəndə şeir 452دور قدح را مه تمام نداردروشنی ماه این دوام ندارد
Qəzəl 451Görünsə nagahan Leyli əgər məstanə səhrada,Olar Məcnun əlində lalələr peymanə səhrada.
Qəzəl 491Aləmi-mənadan, ey ki, xəbərin yoxdu sənin,Susmağından savayı, bir sipərin yoxdu sənin.
Pərakəndə şeir 532حاشا که دل به ناز و نعیم جهان نهممرغی نیم که بیضه درین آشیان نهم
Pərakəndə şeir 553خون ز چشم عاشقان بیگناه آمد برونتا ز رویش آن خط عاشق نگاه آمد برون
Qəzəl 569مشرق مهر بود سینه بی کینه ماصاف چون صبح به آفاق بود سینه ما
Qəzəl 570چرخ پر گوهر شب تاب شد از گریه ماماه در هاله گرداب شد از گریه ما
Qəzəl 598مکن ز ساده دلی خرج چشم بد خود رانگاه دار چو آیینه در نمد خود را
Qəzəl 619Bu eşq dərdü qəmiylə necə yoğurdu məni,Qiyamətin, elə bil, atəşi qovurdu məni.
Pərakəndə şeir 643پا چو مجنون جمع اگر در دامن صحرا کنیمی توانی رام لیلی را ز استغنا کنی
Qəzəl 642Heyrətə saldın, əzizim, gəlişinlə bağı sən,Səni görcək maraq ilə baxaraq susdu süsən.
Pərakəndə şeir 662مرا چون نیست طالع ز آشناییهمان بهتر که سازم با جدایی
Pərakəndə şeir 673هر نغمه طرازی نرباید دل مستاناز ناله نی وجد کند محمل مستان
Pərakəndə şeir 682مگر ذوق خودآرایی براندازد نقابش راوگرنه عشق مسکین چه دارد رونمای او؟
Qəzəl 703Başlandı yenə od nəfəsi burda baharın,Yüz rəngə çalan qönçələri pozdu qərarın.
Qəzəl 705Məstlik nişanı artıb üzündə dilnəvazın,Baharda artırar çün nigar da xabi-nazın.
Qəzəl 729افسرده دل اگر چه ز واسوختن مرابتوان به روی گرم برافروختن مرا
Qəzəl 817بر چرخ محیط است فروغ نظر ماساحل دل دریاست ز آب گهر ما
Qəzəl 853ای حسن تو برق خانمانهاعشق تو دلیل آسمانها
Qəzəl 915تا گل ز عکس عارض او چیده است آبدر چشمه از نشاط نگنجیده است آب
Qəzəl 920Bir ayna kimi vəslinə canan tələb eylə,Əvvəl evi tik, sonra da mehman tələb eylə.
Qəzəl 972دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرستشعله لاغر این چنین از چشم تنگ مجمرست
Qəzəl 1009پرده شرم و حیا را باده ناب آتش استبر گل کاغذ، هوای عالم آب آتش است
Qəzəl 1023چشم خواب آلودگان در انتظار منزل استدیده بیدار دل آیینه دار منزل است
Qəzəl 1045حسن عالمسوز ماه من دو بالای گل استکج نگه کردن به دستارش چه یارای گل است؟
Qəzəl 1046زهر در ساغر مرا از سیر ماه و انجم استآسمان پر کواکب شیشه پر کژدم است
Qəzəl 1071بیخودی دامن به جسم خاکسار افشاندن استاز رخ آیینه هستی غبار افشاندن است
Qəzəl 1098آتش افروز شکر شیرینی پیغام توستزخم پیرای ملاحت تلخی دشنام توست
Qəzəl 1103باز از معموره دلها فغان برخاسته استچشم مخمور که از خواب گران برخاسته است؟