Qəzəl 6614

در جسم خاکسار مرا جان سوختهباشد سفال تشنه و ریحان سوخته

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6616

ای عالم از ظهور صفاتت عیان شدهبست و گشاد دست تو دریا و کان شده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6618

جام صبوح خورده ز خلوت برآمدهپرشورتر ز صبح قیامت برآمده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6620

چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟بی لیلی از نظاره محمل چه فایده؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6621

آن را که نیست دلبری از دل چه فایده؟جایی که برق نیست ز حاصل چه فایده؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6627

ای راز نه فلک ز جبینت عیان همهدر دامن تو حاصل دریا و کان همه

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6631

تا سرو ترا راه به گلزار فتادهگل گشته به تعظیم تو از شاخ پیاده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6632

از توبه شود سرکشی نفس زیادهگیرندگی سگ شود افزون ز قلاده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6636

تا دیده خود کرد چو دستار شکوفهبرکرد سر از پیرهن یار شکوفه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6641

بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا دهما را ز خویش بستان خود را دمی به ما ده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6644

خراب گشت ز می زاهد شراب ندیدهکه تاب آب ندارد سفال تاب ندیده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6645

به جرم این که کله کج نهاده است شکوفهبه روی خاک مذلت فتاده است شکوفه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6646

مباش از سخن سخت در شکست پیالهکه بهتر از ید بیضاست پشت دست پیاله

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6647

به حوالی دو چشمش حشم بلا نشستهچو قبیله گرد لیلی همه جابجا نشسته

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6651

بوسه‌ای قیمت از آن لب‌ها به صد جان کرده‌ایبرخوری از نعمت خوبی، که ارزان کرده‌ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6659

ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟ای تماشاگاه عالم، در تماشای که ای؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6660

ای ز روی آتشینت هر دل آتشخانه‌ایاز لب میگون تو هر سینه‌ای میخانه‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6661

ای زمین از سبحه ذکر تو کمتر دانه‌ایاز خرابات تو مهر گرم‌رو پیمانه‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6664

یک نفس فارغ ز وسواس تمنا نیستیاز پریشان خاطری یک لحظه یک جا نیستی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6666

سرو من گر بر سر خاک شهیدان آمدیدعوی خون هم درین عالم به پایان آمدی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6669

هر دو عالم یک قدم باشد به پای بیخودیای هزاران خضر فرخ پی فدای بیخودی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6671

بی تأمل زینهار از نقطه دل نگذریزین سواد اعظم اسرار غافل نگذری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6683

چند ازان آرام بخش جان جدا باشد کسی؟چشم بر در، گوش بر آواز پا باشد کسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6684

چند در ایام گل عزلت گزین باشد کسی؟در بهار این چنین زیر زمین باشد کسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6687

گرچه در سیر بهشتم از گل روی کسیدوزخی در هر بن مو دارم از خوی کسی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6698

نیست اکسیری به عالم بهتر از افتادگیقطره ناچیز گردد گوهر از افتادگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6703

گریه تلخ است صهبای ایاغ زندگیآه باشد سرو پا برجای باغ زندگی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6706

چاره از من می کند پرهیز از بیچارگیغم به گرد من نمی گردد ز بی غمخوارگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6711

شب که مغزم را به جوش آورد شور بلبلیبود دامان دگر بر آتش من هر گلی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6721

گریه ها در چشم تر دارم تماشاکردنیدر صدف چندین گهر دارم تماشاکردنی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq