Qəzəl 6895

از مردمان اگر چه کناری گرفته ایاین گوشه را برای شکاری گرفته ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6900

با زهر چشم خنده هم‌آغوش کرده‌ایبادام تلخ را چه شکرپوش کرده‌ای؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6914

ای زلف مشکبار تو از رحمت آیتیوز لعل آبدار تو کوثر روایتی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6922

حیف است حرف عشق ز ما نشنود کسیبوی گل از نسیم صبا نشنود کسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6924

تیغ تو در نیام کند قطع زندگیاز آب ایستاده که دید این برندگی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6931

چند از بهار عشق قناعت به خس کنی؟در آشیانه عیش به یاد قفس کنی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6937

هرگاه رخ ز باده عرقناک می کنیهر سینه ای که هست ز دل پاک می کنی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6940

لنگر درین خراب برای چه می کنی؟در راه سیل خواب برای چه می‌کنی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6944

چندان به خضر ساز که از خود بدر شویکز خود برون چو خیمه زدی راهبر شوی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6953

خون می چکد از تیغ نگاهی که تو داریفریاد ازان چشم سیاهی که تو داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6955

زنهار دل خویش به عالم نگذاریاین عیسی جان بخش به مریم نگذاری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6961

با زلف تو دم می زند از نافه گشاییبی شرمی مشک است ز مادر بخطایی!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6963

خرابم کرده چشم نیم مستیکه دارد همچو مژگان پیشدستی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6965

هوا را گر به فرمان کرده باشیدو صد بتخانه ویران کرده باشی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6977

آن را که نیست قسمت از روزی خداییدایم گرسنه چشم است چون کاسه گدایی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6980

دلفروزست جام خاموشیما و عیش مدام خاموشی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6982

ورق تا نگردانده باد خزانیغنیمت شمر نوبهار جوانی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6986

در نظر هر که داد عشق تواش سروریملک سلیمان بود حلقه انگشتری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6988

حرف آن لب در میان افکنده‌ایشور محشر در جهان افکنده‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6993

با دختر رز دگر نشستیپیمان خدای را شکستی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6994

رویی به طراوت قمر داریچشمی ز ستاره شوختر داری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 10

نیست ظرف راز عشق او حریم سینه راآب این گوهر به طوفان می دهد گنجینه را

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 11

سر به دیوار ندامت می زند تدبیر ماراه بیرون شد ندارد کوچه زنجیر ما

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 14

ازان پیوسته می لرزد دل از پاس قدم ما راکه ناموس سپاهی هست بر سر چون علم ما را

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 15

نم به دل نگذاشت خونم خنجرِ قصاب راجذبهٔ من می‌کِشد از صلبِ آهن آب را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 16

غوطه در دریا دهد آتش‌عنانی آب رارزقِ خاکِ مرده می‌سازد گرانی آب را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 19

ز هجران که دارد لاله داغی دلسیاهی را؟غزال دشت از چشم که دارد خوش نگاهی را؟

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 20

از جهان تا رشته‌تابی دسترس باشد تراهر سر خاری درین وادی عسس باشد ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 22

جان من رفتن ازین سینه بی کینه چرا؟روی گردان شدن از صحبت آیینه چرا؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 23

گل روی تو چو شبنم نگران ساخت مراخار در پیرهن چشم تر انداخت مرا

Saib Təbrizi1 dəq