با زهر چشم خنده هم‌آغوش کرده‌ایبادام تلخ را چه شکرپوش کرده‌ای؟

داریم چون قبا سر بندت هزار جاما را چه ناامید ز آغوش کرده‌ای؟

تا چشم را به هم زده‌ای، از سپاه نازتاراج عافیتکده هوش کرده‌ای

در پیش آفتاب چه پرتو دهد چراغ؟گل را خجل ز صبح بناگوش کرده‌ای

حق نمک چگونه فراموش من شود؟داغ مرا به خنده نمک‌پوش کرده‌ای

شکر توام ز تیغ زبان موج می‌زندچون آب اگرچه خون مرا نوش کرده‌ای

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب ز فکرهای ثریا نثار خودما را چه حلقه‌هاست که در گوش کرده‌ای

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri