Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
به تن علاقه ندارد روان ساده منبرنده است چو تیغ آب ایستاده من
Qəzəl 6351شده است در همه عالم سمر غریبی مندویده است به هر رهگذر غریبی من
Qəzəl 6359در آتش است نعل می ناب دیگرانرنگین مساز خانه ز اسباب دیگران
Qəzəl 6360خون دل است باده گلفام عاشقانچون لاله داغدار بود کام عاشقان
Qəzəl 6369خاکم به چشم در نگه واپسین مزنزنهار بر چراغ سحر آستین مزن
Qəzəl 6370دلهای صیقلی بود آیینه دار حسنآیینه چشم شور بود در دیار حسن
Qəzəl 6372دل را به آتش نفس گرم آب کنای غافل از خزان گل خود را گلاب کن
Qəzəl 6380پیش از وصال، ترک تمنای خام کنتا گل نیامده است علاج ز کام کن
Qəzəl 6388بارست خنده بر دل کلفت پرست منپر خون بود دهان گل از پشت دست من
Qəzəl 6391همچشم آبله است دل اشکبار مندر پرده دل است گره نوبهار من
Qəzəl 6401گمراه شد ز غفلت من رهنمای منگردید میل چشم عصاکش عصای من
Qəzəl 6404نازکترست از رگ جان گفتگوی منباریک شد محیط چو آمد به جوی من
Qəzəl 6405زین گریه ها که هست گره در گلوی منپیدا شود دو زخم نمایان به روی من
Qəzəl 6412آن چشم مست و غمزه هشیار را ببیندر عین خواب، دولت بیدار را ببین
Qəzəl 6414بی درد مشکل است سخن گفتن این چنینرنگین شود سخن ز جگر سفتن این چنین
Qəzəl 6417تا از خودی خود نبریدند عزیزانچون نی به مقامی نرسیدند عزیزان
Qəzəl 6419سیلاب حواس است نظرهای پریشانتخم نگرانی است خبرهای پریشان
Qəzəl 6427از زلف پر از پیچ و خم یار حذر کنهر چند فسونسازی ازین مار حذر کن
Qəzəl 6429ای دل به خرابات حقیقت گذری کنخود را به دو پیمانه جهان دگری کن
Qəzəl 6433یک چند خواب راحت بر خود حرام گرداندر ملک بی نشانی خود را به نام گردان
Qəzəl 6443شد گلستان خارخار من به منگو نپردازد بهار من به من
Qəzəl 6447دیده روشن می شود از خط عنبر یار اومی برد زنگ از دل آیینه ها زنگار او
Qəzəl 6453می دود هر کس ز خود بیرون به استقبال اوسایه چون نقش قدم می ماند از دنبال او
Qəzəl 6457از نگاه گرم گردد آفتابی روی اووز فروغ چهره آتش دیده گردد موی او
Qəzəl 6460می خورد خون فراغت تشنه آزار تودست از دست مسیحا می کشد بیمار تو
Qəzəl 6462جرم اندک را نبخشد رحمت بسیار توسنگ کم را نیست وزنی در سر بازار تو
Qəzəl 6463می کشد گردن هدف از اشتیاق تیر توزخم را آغوش رغبت می کند شمشیر تو
Qəzəl 6468ای بهار آفرینش خط چون ریحان توصبح عید نیک بختان چهره خندان تو
Qəzəl 6488از گرانجانی گران بر خاطر دنیا مشوتا توان برداشت باری بار بر دلها مشو
Qəzəl 6489در برون رفتن ز بزم زندگی کاهل مشونیستی خضر از گرانجانان این محفل مشو