Qəzəl 6347

به تن علاقه ندارد روان ساده منبرنده است چو تیغ آب ایستاده من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6351

شده است در همه عالم سمر غریبی مندویده است به هر رهگذر غریبی من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6359

در آتش است نعل می ناب دیگرانرنگین مساز خانه ز اسباب دیگران

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6360

خون دل است باده گلفام عاشقانچون لاله داغدار بود کام عاشقان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6369

خاکم به چشم در نگه واپسین مزنزنهار بر چراغ سحر آستین مزن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6370

دلهای صیقلی بود آیینه دار حسنآیینه چشم شور بود در دیار حسن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6372

دل را به آتش نفس گرم آب کنای غافل از خزان گل خود را گلاب کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6380

پیش از وصال، ترک تمنای خام کنتا گل نیامده است علاج ز کام کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6388

بارست خنده بر دل کلفت پرست منپر خون بود دهان گل از پشت دست من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6391

همچشم آبله است دل اشکبار مندر پرده دل است گره نوبهار من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6401

گمراه شد ز غفلت من رهنمای منگردید میل چشم عصاکش عصای من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6404

نازکترست از رگ جان گفتگوی منباریک شد محیط چو آمد به جوی من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6405

زین گریه ها که هست گره در گلوی منپیدا شود دو زخم نمایان به روی من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6412

آن چشم مست و غمزه هشیار را ببیندر عین خواب، دولت بیدار را ببین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6414

بی درد مشکل است سخن گفتن این چنینرنگین شود سخن ز جگر سفتن این چنین

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6417

تا از خودی خود نبریدند عزیزانچون نی به مقامی نرسیدند عزیزان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6419

سیلاب حواس است نظرهای پریشانتخم نگرانی است خبرهای پریشان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6427

از زلف پر از پیچ و خم یار حذر کنهر چند فسونسازی ازین مار حذر کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6429

ای دل به خرابات حقیقت گذری کنخود را به دو پیمانه جهان دگری کن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6433

یک چند خواب راحت بر خود حرام گرداندر ملک بی نشانی خود را به نام گردان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6443

شد گلستان خارخار من به منگو نپردازد بهار من به من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6447

دیده روشن می شود از خط عنبر یار اومی برد زنگ از دل آیینه ها زنگار او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6453

می دود هر کس ز خود بیرون به استقبال اوسایه چون نقش قدم می ماند از دنبال او

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6457

از نگاه گرم گردد آفتابی روی اووز فروغ چهره آتش دیده گردد موی او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6460

می خورد خون فراغت تشنه آزار تودست از دست مسیحا می کشد بیمار تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6462

جرم اندک را نبخشد رحمت بسیار توسنگ کم را نیست وزنی در سر بازار تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6463

می کشد گردن هدف از اشتیاق تیر توزخم را آغوش رغبت می کند شمشیر تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6468

ای بهار آفرینش خط چون ریحان توصبح عید نیک بختان چهره خندان تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6488

از گرانجانی گران بر خاطر دنیا مشوتا توان برداشت باری بار بر دلها مشو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6489

در برون رفتن ز بزم زندگی کاهل مشونیستی خضر از گرانجانان این محفل مشو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq