Qəzəl 6193

به جان دشوار ازان باشد گرانی از جهان بردنکه گرد راه می باید به رسم ارمغان بردن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6201

به حسن خلق دلها را مسخر می توان کردنبه این عنبر دو عالم را معطر می توان کردن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6214

مروت نیست می در پرده، ای رعنا رسانیدنبه یاران خون خوراندن، باده را تنها رسانیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6215

چه عاجز مانده ای، دامان همت بر کمر می زنبرون از پرده افلاک چون آه سحر می زن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6217

ز روی آتشین شمع اگر شد انجمن روشنشبستان جهان گردید ازان سیمین بدن روشن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6220

قدم بر چشم من نه قلزم خون را تماشا کنبیا در سینه من بر مجنون را تماشا کن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6223

خدایا قطره ام را شورش دریا کرامت کندل خون گشته و مژگان خونپالا کرامت کن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6229

به خاموشی بدل شد نغمه های دلفریب منبه چشم سرمه دار آمد نوای عندلیب من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6235

نشان از بی وجودی نیست در روی زمین از منز گمنامی چه خونها در جگر دارد نگین از من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6236

به هم پیوسته از بس در حریم سینه داغ منتماشایی ندارد رنگ از گلگشت باغ من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6248

منه زنهار ای غافل ز حد خود قدم بیرونکه ریزد خون خود صیدی که آید از حرم بیرون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6251

شنیدم دختر رز را ز محفل کرده ای بیرونبه جان خود بگو جانا که از دل کرده ای بیرون؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6252

نیم غمگین که مرگ آرد مرا از زندگی بیرونازین داغم که می آرد ز شغل بندگی بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6260

چند دندان تأمل به جگر افشردن؟چون صدف اشک فرو خوردن و گوهر کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6262

در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردننتوان غنچه پیکان به نفس وا کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6263

نیست مقدور علاج غم دنیا کردنگره از جبهه به ناخن نتوان وا کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6264

باده با حوصله ما چه تواند کردن؟تندی سیل به دریا چه تواند کردن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6265

آه با دیده اختر چه تواند کردن؟دود با روزن مجمر چه تواند کردن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6272

بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟پای خوابیده چه در خواب تواند دیدن؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6276

نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدنیا ازین زمزمه دلگیر توان گردیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6287

گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه منپرده چشم غزال است سیه خانه من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6298

راز عشق از دل غمناک نیاید بیروندانه سوخته از خاک نیاید بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6304

به شکر این که نه ای، ای صراحی از دورانبه پای خم برسان سجده ای ز مخموران

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6316

گشوده است در فیض رخنه دیواربه باغبان چه ضرورست دردسر دادن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6317

خوش است مشق قناعت ز بوریا کردنبه خواب، مخمل بی درد را رها کردن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6318

ز دور تا بتوان سیر گلستان کردنبه شاخ گل ز ادب نیست آشیان کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6322

مرا که دست به خواب است وقت گل چیدنچه دل گشایدم از گرد باغ گردیدن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6326

مباش درصدد بی شمار خندیدنکه صبح باخت نفس از دوبار خندیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6336

بپوش چشم ز وضع جهان و عشرت کنببند در به رخ کاینات و وحدت کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6343

ز باده توبه در ایام نوبهار مکنبه اختیار، پشیمانی اختیار مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq